เต้น

เสียงเดี่ยวทำให้หูตามพยางค์หรือคำสั่งสั้น ๆ ได้ชัด ภาพที่มีนักเต้นคนเดียวจึงวางคิวคำได้ตรง หมู่ร้องทำให้การยกแขนหรือกระแทกเท้าพร้อมกันฟังเป็นก้อนเดียว เหมาะกับช่วงที่หลายคนลงแรงพร้อมกัน ทั้งสองแบบเป็นทางเลือกของการเรียบเรียง

ภาษาที่เขียนเนื้อร้องก็เปลี่ยนจังหวะปาก คำไทยสั้น ๆ อาจวางคมในช่องแคบได้ ส่วนวลียาวหรือลากสระต้องเผื่อช่วงหายใจและการเปลี่ยนท่า ใช้เสียงต่ำกับช่วงที่ลำตัวกดลง และให้เสียงสูงช่วยเน้นตอนยกหรือพุ่งได้ นำรายละเอียดเหล่านี้ไปบอกในพรอมต์ ระบุว่าคำไหนให้เสียงเดี่ยวรับและคำไหนให้หมู่ร้องตอบ หากมีเสียงนับในคลิปซ้อม เว้นช่องระหว่างวลีไว้ให้คิวเท้ายังชัด

เมื่อย่อเข่า ค้างน้ำหนัก หรือหมุนตัว ความรู้สึกของฮาล์ฟไทม์มักทำให้แต่ละแรงดูห่างและใหญ่ขึ้น ส่วนดับเบิลไทม์ทำให้รายละเอียดของมือกับเท้าถี่ขึ้น เหมาะจะลองกับช่วงที่ต้องสับหรือเปลี่ยนระดับเร็ว ทั้งคู่ให้สัมผัสคนละแบบกับร่างกาย ชื่อจังหวะจึงเป็นเพียงจุดตั้งต้น ความรู้สึกตอนขยับต่างหากที่บอกว่าช่วงนั้นรับแบบใด

สำหรับคลิปสอนเต้นในห้องซ้อม เสียงนับหรือคำสั่งสั้น ๆ ต้องมีช่องให้แทรกโดยไม่ชนกับคิกและเบส ลองบอกความสัมพันธ์ของเสียงแทนการสั่งตัวเลข โดยให้คิกลงพร้อมการย่อตัว เบสกลับมาตอนยกอก และฉาบค่อยถี่ขึ้นก่อนการพุ่ง ถ้าช่องพักยาวเกินไปแรงอาจหลุด จึงต้องเหลือจังหวะให้ร่างกายรู้ว่าจะรับเสียงถัดไปตรงไหน

หมู่ร้องที่ตอบหลังเสียงเดี่ยวกับคิกที่ลงตอนย่อเข่าช่วยบอกว่าจุดปิดต้องการแรงแบบไหน ถ้าภาพสุดท้ายคือการหยุดพร้อมกัน ให้เหลือเสียงค้างสั้น ๆ หรือแรงกระแทกก้อนเดียว แล้วเก็บความแน่นบางส่วนไว้ไม่ให้ช่วงกลางกลบจุดปิด ถ้าต้องการให้เพลงวนเข้ารอบใหม่ ควรทิ้งลายจังหวะสั้น ๆ หรือปลายวลีที่ต่อกลับได้

คิวเท้ากับแรงปิดเป็นจุดที่ใช้ตัดสินใจตอนฟัง ส่วนเพลงใหม่ใน Suno เริ่มจากคำบรรยายในพรอมต์และเป็นคนละเพลงกับเสียงที่ได้ยิน พรอมต์จึงบอกจุดปิดก่อน แล้วค่อยระบุว่ากลางเพลงเก็บแรงไว้แค่ไหนและต้นเพลงเปิดด้วยจังหวะกว้างหรือถี่ หากเปลี่ยนจากการหยุดเป็นการวนกลับ ต้นเพลงก็ควรมีลายจังหวะที่รับการต่อรอบได้