[Titel: Elke Siel Ken ’n Seisoen] [Intro – Akoestiese Kitaar, Pedaalstaal en Sagte Viool] [Vers 1] Sy was jonk toe lente roep, Met veldblomme in haar hare, Sy het geglo die pad vorentoe Sou sag wees, helder, klare. Toe bring die somer liefde, ’n Huis, kinders se gelag, Sy het gedink dié goue dae Sou skyn tot aan die laaste dag. [Koor] Elke siel ken ’n seisoen, Elke hart moet verandering dra. Daar is dae van helder sonskyn, Daar is nagte vol van reën. Ons sal nooit die rede weet nie Waarom rose blom en val, Maar die seisoene draai steeds verder— En daar is genade vir ons almal. [Vers 2] Herfs het stilweg nadergekom, Sy kleure voor haar deur gelaat. Silwer het hul hare ingevleg, Maar liefde het net sterker gestaan. Hulle hande vas deur swaar dae, Deur jare sag en hard, Tot winter hom een oggend roep En stilte lê in die ou erf se hart. [Koor] Elke siel ken ’n seisoen, Elke hart moet verandering dra. Daar is dae van helder sonskyn, Daar is nagte vol van reën. Ons sal nooit die rede weet nie Waarom rose blom en val, Maar die seisoene draai steeds verder— En daar is genade vir ons almal. [Instrumentale Breek – Huilende Pedaalstaal en Viool] [Vers 3] Vir ’n tyd het sy die gordyne Diggetrek vir elke dag. Elke kamer het herinner, Elke droom het hom teruggebring in die nag. Toe hoor sy eendag die rooibors Sing daar by die ou eikeboom, En sy weet: wie ons liefhet, Bly by ons waar herinneringe woon. [Brug – Gestroop] Winter hou nie vir altyd aan nie, Al voel dit soms so lank. Onder ys en donker aarde Wag nuwe lewe op haar kans. En die Here wat môre vashou Stap langs ons deur dit al— Deur elke vreugde, elke smart, Deur die opkoms en die val. [Finale Koor] Elke siel ken ’n seisoen, Elke hart moet verandering dra. Daar is dae van helder sonskyn, Daar is nagte vol van reën. Ons sal nooit die rede weet nie, Maar liefde leef verby die val. Ja, die seisoene draai steeds verder— En daar is genade vir ons almal. [Outro] Nou laat sy die gordyne oop Wanneer oggend deur die kamer stroom, Want elke winter dra die belofte Dat ’n nuwe blom sal kom. Elke siel ken ’n seisoen, Maar geen seisoen neem alles mee— Die liefde wat ons eenmaal gegee het Leef lank nadat blare lê. [Sagte Pedaalstaal-Einde]
