Intro: fLexI — czuć chłód, czuć blask (yea-yeah, woo), fLexI — świat ma smak dwóch dolców. Verse 1: Jestem wyżej niż tamten samolot, jestem królem w swoich słowach. Tańczysz na grobie, bo to nie twój ziomal, plujesz na tradycje, bo to nie był twój ziomal. Tajemnicza prawda rozwala twoją głowę, siedzisz czwartą noc i prosisz Boga, czy w końcu pomoże. Zamknąłeś oczy na ludzką szkodę – (- no nie wiem, czy ktoś ci wybaczy, pa-pa, panie Potworze). Czy jesteś zły? Nie! Serce masz po dobrej stronie. Więc co jest na rzeczy? Tego ci nikt nie podpowie. Staramy się być lepsi, chociaż tęsknimy za domem, było cicho, spokojnie i ktoś decydował o naszym losie. Bridge: Największym błędem tego świata jest wolna wola. Zamieniamy czas na papierki i nie jest nam go szkoda. Zapewniamy o naszej lojalności osoby nic nieznaczące, problemem tego świata jest miłość za dwa dolce. Refren: Dwa dolce w kieszeni rozwalają moją głowę, chciałbym wiedzieć, Boże, chciałbym wiedzieć, Boże-e-e, czy to ja jestem głupi, czy świat przybiera inną formę. Czuję się jak w budzie z zamkniętymi ścianami (niee...). Czuję się jak król, choć nie ma cię już z nami. Czuję ciągle ból i nic nie mogę zrobić ze wspomnieniami. Yeeah, woooo, ha-ha-ha, yeeeah, woooo, ha-ha-ha. Verse 2: Co jest prawdą w tym okrutnym świecie (e-e-e)? Zakochasz się w kimś i zwierzysz się koledze, a on to wykorzysta – najlepszego poznaje się w biedzie (mhmm). Przestańmy patrzeć na świat jak na konkursową tabelę. Powiedz mi, Boże, jaki jest kurs dolara, bo chyba każdy teraz drogą sprze-dawania. Gdzie jest wiara, która kiedyś wizję dawała? Gdzie jest moja droga – chyba muszę spadać. Nudzicie się przy piosence trochę wolniejszej, czasami warto posłuchać kogoś, co wie więcej. Udajemy ludzi, których, kurwa, nie znamy, sami pędząc do Niemiec na szparagi. Gdzie są nasze własne marzenia, które kiedyś trzeba było spełniać? Babcia nie kłamała was o losach tego świata, wszystko leży na ulicy – warto oddech złapać. Dajcie mi chwilę, bo już łapie mnie prawda, mamo, widzisz, co zrobiłem – za chwilę pozamiatam... Refren: Dwa dolce w kieszeni rozwalają moją głowę, chciałbym wiedzieć, Boże, chciałbym wiedzieć, Boże-e-e, czy to ja jestem głupi, czy świat przybiera inną formę. Czuję się jak w budzie z zamkniętymi ścianami (niee...). Czuję się jak król, choć nie ma cię już z nami. Czuję ciągle ból i nic nie mogę zrobić ze wspomnieniami. Yeeah, woooo, ha-ha-ha, yeeeah, woooo, ha-ha-ha.