Faoin spéir ghorm, ag siúl liom féin Le mo smaointe ciúine, sa ghaoth réidh Cé gur ghoill an saol orm uaireanta D’fhan mo chroí ag canadh go léir Solas i gceobhrán, mo threoir sa dorchadas Guth binn ón anam, ag glaoch orm arís Gan eagla, gan fuath, ach le grá agus síocháin Tá mo chosán déanta as dóchas is dán Léim thar scáthanna, ó mo stair féin Chuir mé síolta sa talamh, gan fhios an bhfásfadh siad Ach tháinig bláthanna as na deora Is d’fhoghlaim mé brí na fírinne glan Solas i gceobhrán, mo threoir sa dorchadas Guth binn ón anam, ag glaoch orm arís Gan eagla, gan fuath, ach le grá agus síocháin Tá mo chosán déanta as dóchas is dán Thar réaltbhuíonta, chuala mé mo ghuth istigh Nílim i m’aonar – tá an cruinne liom Le ceol bog na bossa nova Ag canadh le fuil na gCeilteach Fiú sa chiúnas, cloisim an fhírinne Gach buille croí ag rá “lean ort” Is mo chroí líonta le solas Mar bheadh réalta i lár an lae Solas i gceobhrán, mo threoir sa dorchadas Guth binn ón anam, ag glaoch orm arís Gan eagla, gan fuath, ach le grá agus síocháin Is mise an ceol… is mise an dán
