I bi gange dür d’Nacht, ganz elei, Mit dr Wind, wo s’Härz verzeiht. I ha ghört, was nümmr gseit wird, Doch mini Seel isch nie verstummt. Zwüsche Liicht und Ruäch, e stilli Chraft, Trägt mi wyter, wo’s niemert gchunnt. Mit Jedem Schritt, wo würkli zellt, Schrib i Gschicht i mim eigne Takt. Zwüsche Liicht und Ruäch Findsch d’Wahrheit, wo langsam bluet. S’Nüüt isch z’verborgä, wenn’s Herz Mit Stärnä redt, wo i dir lüüchtet. Ds Läbe fragt nöd laut, Es flüstert, wo du luege söttsch. Dr Sinn vom Wäg, Liit im Füüle, nid im Ziil. I ha gliidet, i ha glacht, Niemert het gseh, was i gseh ha. Doch jede Truur isch gsy wie Musig, Wo mis Härz för eusi Zyt schriibt. Zwüsche Liicht und Ruäch Isch e Lieder, wo alles versöhnt. Was still beginnet, Chan d’Wält i Liecht verwändle.
