(English translation below) Wokół mnie Tylko liści szept cichy szept Każdy świt, każdy zmierzch Aż do końca dnia Tylko świat, tylko wielki świat Tylko wielki świat Wielki świat Wokół mnie Tylko liści szept cichy szept Ale patrz, jak dolina pije mrok Rodzi się purpurowy w słońcu wrzos To już nie ten sam Szmaragdowy lasu wzrok Opowiada o dawno minionych dniach Opowiada o blasku przyszłych gwiazd Tak oddaje wiele nam Znika mój wewnętrzny strach I dojrzewa we mnie krzyk By inaczej wreszcie żyć Oddalonej pieśni z gwiazd Nasłuchuję setny raz W mroku sam Wokół mnie Tylko liści szept cichy szept A ilu nam, ile trzeba chwil Trzeba chwil By na nowo namalować świat Nasz mały świat Z mgieł utkany świat Wokół mnie Tylko liści szept cichy szept W każdy świt, w każdy zmierzch Aż po życia kres Obraz nas, zapatrzonych w dal Naszych własnych, zapomnianych prawd Odpowiada zimnym pustkom gwiazd. Tak oddaje wiele nam Znika mój wewnętrzny strach I dojrzewa we mnie krzyk By inaczej wreszcie żyć Oddalonej pieśni z gwiazd Nasłuchuję setny raz W mroku sam (c) ⭐ English translation: Around me (Inspired by the original lyrics) Around me, Only leaves that sigh, a whisper dry, Every dawn, every dusk, Till the daylight dies. Only earth, only endless earth, Only endless earth, Endless earth. Around me, Only leaves that sigh, a whisper dry, But behold how the valley drinks the night, Heather blooms in the sun with purple light. Not the same — the emerald gaze of trees, Telling tales of the days long flown on breeze, Speaking soft of the glow of stars to rise. It returns so much to me, Fades my inner misery, And a cry begins to grow, To at last live different now. From the far-off song of stars, I keep listening through the dark, On my own. Around me, Only leaves that sigh, a whisper dry, How much time, how many fleeting years, Fleeting years, Till we paint again our tiny world, Our woven world, Fog and dreams unfurled. Around me, Only leaves that sigh, a whisper dry, Every dawn, every dusk, Till my life's decline. Portraits drawn of us, lost in the skies, Of our own forgotten, hidden truths, Answer cold to the void of starry highs. It returns so much to me, Fades my inner misery, And a cry begins to grow, To at last live different now. From the far-off song of stars, I keep listening through the dark, On my own.
