[Verse 1] Vaganta penso, kvazaŭ vento tra kampoj, serĉas la limon de forges'. Ĉu vekiĝos la mondo sub niaj manplatoj? Ĉu silento kantos en vesperoj sen pez'? [Chorus] Ĉe la limo de la sonĝo, kie tago neniam mortas, mi teksas esperon el polvo kaj sang'. Ĉe la limo de la sonĝo, kie koro neniam forportas, mi ĉirkaŭprenas ombron kaj langon. [Interlude – Spoken, as a whisper] Eksonas paŝoj en memoroj silentaj, veas la notoj de tempo sen fin'. Kaj en la fund' de niaj atentemaj okuloj brulas la stelo de perditaj vin'. [Chorus] Ĉe la limo de la sonĝo, kie tago neniam mortas, mi teksas esperon el polvo kaj sang'. Ĉe la limo de la sonĝo, kie koro neniam forportas, mi ĉirkaŭprenas ombron kaj langon. [Interlude – Spoken, as a whisper] "Ĉio, kion ni serĉas, jam dormas en ni." [Verse 3] Do tenu la flamon sub la malvarmaj ŝtonoj kaj pentru la aeron per vorto kaj fajr'. Ĉar fine, ĉe la limo de la sonĝo sen pardonoj, ni trovos la vojon el kanto kaj lar'. [Chorus] Ĉe la limo de la sonĝo, kie tago neniam mortas, mi teksas esperon el polvo kaj sang'. Ĉe la limo de la sonĝo, kie koro neniam forportas, mi ĉirkaŭprenas ombron kaj langon.
