ORATORIUM Światło w Ciemności_Ver 2

[ORATORIUM: "Światło w Ciemności"] [Intro – chór, piano, narastająco] Na początku był oddech cichy jak świt, Drżała przestrzeń, nim padło słowo. Z nicości rodził się pierwszy rytm, Jak serce, co nie zna jeszcze imienia. [Tenor solo] Kto wypowie światło wśród cieni bez granic? Kto rozdzieli ciszę i dźwięk? Ja jestem głosem, co niesie początek, Ja jestem iskrą wśród mgieł. [Chór] Powstań, o dniu! Powstań, o życiu! Niech czas zacznie biec! [Alt solo – lament] Spójrz, jak pękają doliny i rzeki milkną, Jak człowiek zapomniał pieśni gwiazd. W dłoniach miał światło, lecz zgasił je pychą, Zostawił tylko cień i strach. [Chór a cappella] Biada nam, biada, Gdy serca kamieniem się stają. Biada nam, biada, Gdy oczy nie widzą już prawdy. [Bas solo] Czy jest jeszcze droga powrotu? Czy echo pamięta nasz dom? [Sopran solo – proroctwo, jasno] Przyjdzie dzień, gdy noc ustąpi, A łza zamieni się w śmiech. Z popiołów wzrośnie nadzieja, Jak feniks wśród spalonych drzew. [Chór pełny – triumfalnie] Nadchodzi światło! Nadchodzi czas! Serce się budzi, odradza w nas! Niech każdy głos jak rzeka brzmi, Niech niesie pokój przez wszystkie dni! [Finał – wszyscy soliści i chór] Z mroku powstaje pieśń, Z ciszy rodzi się krzyk, Życie powraca jak sen, Co wreszcie stał się dniem. [Chór – fortissimo] Światło! Światło! Niech płonie w nas! Wieczne światło, Zwycięża czas! [Outro – cicho, wygaszając] A gdy zapadnie ostatnia noc, Niech w nas pozostanie światła moc…