Спадзяюся на заўтрашні дзень (112) - pavid.AI.ka

Надакучылі ветры няспынныя, Не схавацца — усё роўна прастынеш. Неба нізкае трэ патыліцу, Пагражае з зямліцай зліцца. Спадзяюся, што Надакучванні хутка скончацца, Смутак восеньскі мусіць скончыцца. Як мінула ж учора, так і сёння зыдзе, Спадзяюся на заўтрашні дзень. Надакучыла восень халодная. Недахоп дафаміну істотны. Гурбы смецця і лісця мокрага, Дождж і лужы на кожным кроку. Спадзяюся, што Надакучванні хутка скончацца, Смутак восеньскі мусіць скончыцца. Як мінула ж учора, так і сёння зыдзе, Спадзяюся на заўтрашні дзень. Змены прыцемкаў змрокам бясконцыя. Ноч імглістая, поўдзень без сонца. Спадзяюся, што будзе сонечна. Заўтра светлае зменіць сёння! Спадзяюся, што Надакучванні хутка скончацца, Смутак восеньскі мусіць скончыцца. Як мінула ж учора, так і сёння зыдзе, Спадзяюся на заўтрашні дзень. Спадзяюся на заўтрашні дзень… На заўтрашні дзень…