Dopóki gram Kiedy poranek budzi świat, A słońce zmywa z okien cień, Wiem, że przede mną jeszcze czas, By znowu pięknie przeżyć dzień. Choć nieraz wiatr zawróci mnie, Choć spadnie deszcz i zgaśnie blask, Podnoszę głowę, robię krok, Bo w sercu ciągle płonie żar. Nie liczę porażek ani strat, Każda z nich nauczyła mnie żyć. Jeszcze tyle melodii gra, Jeszcze warto marzyć i śnić. Dopóki śpiewam – nie boję się nic. Każdy mój krok niesie nadzieję, Każdy mój oddech woła: żyj! Dopóki gram – serce bije, Niech płynie rytmem każdy dzień. Bo życie jest najpiękniejszą piosenką, Dopóki gram – jestem w niej. Nie muszę znać kolejnych dni, Nie muszę wiedzieć, dokąd iść. Wystarczy, że melodia trwa, A ja odnajdę własny rytm. Spotkanych ludzi niosę w sobie, Ich śmiech i ciepło, wspólny czas. Bo najpiękniejsze są te chwile, Których nie odbierze nam świat. Niech wirują gwiazdy nad nami, Niech zatańczy z nami cały świat. Każda chwila jest jak prezent, Którego nie warto oddać w dal. **Dopóki gram – świat się kręci,** Dopóki śpiewam – nie boję się nic. Każdy mój krok niesie nadzieję, Każdy mój oddech woła: żyj! Dopóki gram – serce bije, Niech płynie rytmem każdy dzień. Bo życie jest najpiękniejszą piosenką, Dopóki gram – jestem w niej. A kiedy kiedyś ucichnie muzyka, Niech pozostanie po mnie ślad. Uśmiech zapisany w czyimś sercu, Bo gralem… naprawdę żyjąc.
0/500