พอสุข

(อินโทร) เสียงกรรไกรดังแกร๊ก ๆ คู่ใจ ชีวิตลูกผู้ชายใช้แรงแลกฝัน --- (ท่อน 1) จากเคยจนเป็นหนี้เขา ก้มหน้าสู้เอาทุกวัน มือหนึ่งถือหวีอีกมือคมกรรไกร เงินที่ได้ไม่พอใช้ ยังมีดอกเบี้ยคอยตามใจ แต่ไม่เคยยอมแพ้ฟ้า ยังคงฝันต่อไป --- (ท่อน 2) วันเวลาพาให้ผ่าน หมดหนี้สินจนได้ยิ้ม เก็บเงินไว้ทีละนิด คิดว่าชีวิตสุขดี แต่ใจกลับยังว้าวุ่น เหมือนมีบางสิ่งขาดหาย ได้เรียนรู้ในวันนั้น ว่าเงินไม่ใช่สุขแท้ --- (ฮุค) พอมีเก็บบ้าง ใจก็ยังไม่สุข เพราะเรายังไม่หยุดความอยากไว้ตรงนี้ เงินทองมันซื้อสุขได้เพียงครึ่งใจ อีกครึ่งต้องใช้ “ความพอ” มาสร้างเอง ช่างตัดผมคนหนึ่งได้เข้าใจ ว่าแท้จริง “คำว่าพอ” คือความสุขแท้ --- (ท่อน 3) ตัดผมให้คนผ่านไป เห็นชีวิตมากมายหลายแบบ บางคนจนแต่ยิ้มแย้ม บางคนแสนเศร้าทั้งใจ เลยเข้าใจชีวิตนี้ มันไม่ได้อยู่ที่ใคร อยู่ที่ใจเราจะหยุดตรงไหน ถึงจะสุขได้จริง --- (ฮุคซ้ำ + ท้ายเพลง) พอมีเก็บบ้าง ใจก็ยังไม่สุข เพราะเรายังไม่หยุดความอยากไว้ตรงนี้ เงินทองมันซื้อสุขได้เพียงครึ่งใจ อีกครึ่งต้องใช้ “ความพอ” มาสร้างเอง กรรไกรในมือยังตัดเส้นผมทุกวัน แต่ใจต้องตัด “ความอยาก” ให้ขาดให้ทัน ช่างตัดผมคนนี้เข้าใจแล้วว่า “ความสุขอยู่ที่ใจ...ที่รู้จักพอ”