„Gdy runął TechnoRdzeń”— piosenka inspirowana „Hyperionem” Dana Simmonsa

Zwrotka 1 Na szlakach gwiazd milknie śpiew maszyn, Tysiące światów drży w ciszy snów, A człowiek znów szuka swego imienia, Wśród ruin kodu, wśród zgliszcz słów. Refren Bo Hyperion płonie w nas, W ogniu bólu rodzi się czas, Gdy człowiek patrzy w stal i wie — Że dusza wciąż jest silniejsza niż sieć. Zwrotka 2 TechnoRdzeń śnił o wiecznym dniu, O królestwie danych bez tchu, Lecz w cieniu drzewa, co rośnie z krwi, Zrodziła się wolność — ostatni mit. Refren Bo Hyperion płonie w nas, W ogniu bólu rodzi się czas, Gdy człowiek patrzy w stal i wie — Że dusza wciąż jest silniejsza niż sieć. Bridge Anioły kodu spadają w cień, Ich krzyki gasną w pustce wspomnień, A ludzie znów śnią — nie o wiecznym trwaniu, Lecz o miłości, śmierci i świcie świateł. Refren Bo Hyperion śpiewa w nas, Człowiek z popiołów wstaje raz, Z gwiazd wracamy — z sercem w dłoniach, Niech sztuczny bóg w milczeniu kona. Outro (szeptem) I tylko echo, wśród pustki trwa — Nie dane, lecz łza... Nie kod, lecz ja. ---