🎻 [Cello carries the bass line, violins respond with short phrases, piano part is very sparse.] [Verse 1-Vocals: Character A] [Am – Fmaj7 – C – G] Na peronie chłodny świt, pierwszy pociąg budzi dzień. Stoi z boku starszy pan, w dłoniach skrzypiec cichy cień. [Verse 2-Vocals: Character A] Ludzie spieszą, biegną w dal, nikt nie patrzy w jego wzrok. Każda nuta niesie ból, każdy takt - kolejny rok. [Chorus-Vocals: Character A] 🌧 [the violins come to the fore, the cello plays sweeping legato lines, delicate strings appear in the background, the percussion remains subtle.] [F – C – G – Am] Gra dla tych, co odjechali, gra dla tych, co wrócić chcą. W każdej strunie żyje pamięć, której nie zabierze czas. [Post-chorus-Vocals: Character A] 🌅 [the drums almost fade away, leaving only the piano and strings, the violins play a high, sustained melody, the cello leaves plenty of space between the notes.] [Dm – Am – Fmaj7 – C] Choć perony pustką brzmią, on zostaje wierny wciąż. Bo w melodii, którą niesie, cały jego został dom. [Verse 3-Vocals: Character B] Mówią, kiedyś wielką scenę miał pod stopą zamiast płyt. Dziś publiczność to walizki, gwizd pociągu , zimny świt. [Verse 4-Vocals: Character B] Może kiedyś ktoś usłyszy, co ukrywa cichy ton. Że nie skrzypce tutaj płaczą… tylko jego pusty dom. [Chorus-Vocals: Character B] Gra dla tych, co odjechali, gra dla tych, co wrócić chcą. W każdej strunie żyje pamięć, której nie zabierze czas. [Post-chorus-Vocals: Character A] Choć perony pustką brzmią, on zostaje wierny wciąż. Bo w melodii, którą niesie, cały jego został dom. [Outro]
