Beschrijving: Een intiem chanson over wat blijft zwijgen maar toch bestaat: het gemis dat met je meeloopt, zacht en licht, door alle jaren heen. (Intro) (Vers 1) Ik was een kind dat niet begreep waar warmte stopt en waar liefde begint Ik zocht een hand, een zacht gezicht, een stem Maar alles wat ik vond was de echo van iemand, iemand die er had moeten zijn Armen die mij even droegen, langer dan een vreemde ooit zou doen Ik hoorde nog de schim van een stem die nooit mijn naam heeft genoemd En sindsdien woont er een vraag in mij Leeft er een vraag, met mij (Refrein) Het stille gemis, een lege stoel, iemand die er nooit was, maar toch ontbrak Hoe mis je een gezicht dat je nooit zag? Hoe draag je een stilte die niemand begrijpt? Een leegte in mij, van jouw formaat, het stille gemis, het stille gemis En dat is dat (Vers 2) Nu, zoveel jaren later, voelt jouw gemis niet meer als pijn Het is een stille kamer in mij geworden, met gordijnen open naar het licht Jij was de schaduw naast mijn schaduw, die mij leerde richting licht te lopen Je leerde mij te luisteren, naar mensen die hun woorden stil bewaren (Vers 3) En alles wat ik nooit heb mogen weten, werd de zachtheid die mij verder droeg Ik heb geleerd dat niet elk raadsel breekt, dat stilte soms de enige waarheid is Maar wat jij ooit in mij achterliet, groeide mee in alles wat ik liefheb En langzaam leerde ik te lopen, met schaduw én licht naast me (Brug) Sst…, stil maar, stille gemis Stil maar stille gemis Je hoeft niet meer alleen te zijn Je hebt een broertje gekregen; 'Het stille geluk', en hij wandelt zacht met je mee (Outro) Het stille gemis…, en het zwijgt zo luid Het stille gemis En ook al ebde veel weg met de tijd, ik voel dat jij bestond, nog vóór ik bestond Voor ik bestond ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2025. All rights reserved.
0/500