Στίχος 1 Στα στενά της Κυψέλης σμίγει πλήθος, φωνές αλλόγλωσσες γεμίζουν το χτες. Στο καφενείο ο καφές μυρίζει ζωή, κι η κουβέντα κρατά ως τ’ άγραφα φωτιά. Στίχος 2 Το ’74 ξημέρωσε σπάζοντας τη σιωπή, το ’81 γέμισαν οι κάλπες ελπίδα. Σήμερα Αλγερινοί κι Έλληνες μαζί πλέκουν όνειρα στούτη τη γειτονιά. Ρεφρέν Κυψέλη, καρδιά, φωνή στην καρδιά. Κυψέλη, ζωή, φως στη σιωπή. Στίχος 3 Μετανάστες ιδρώνουν σ’ εργοστάσιο βροντή, παιδιά γελάν στου σχολείου το απέριττο προαύλιο. Οι πολυκατοικίες – βιβλία ζωής ανοιχτά, κι η ελπίδα λάμπει στις φωνές του πλήθους. Ρεφρέν Κυψέλη, καρδιά, φωνή στην καρδιά. Κυψέλη, ζωή, φως στη σιωπή.
