Anlam hep akar

Lakan'la döner Freud'a söz, Dilin içinde çözülür öz. Ben ben değil, ben bir iz, Gösteren kayar, düşeriz biz! Hakikat akar, gerçek donar, Otonom ego durur sanar! Sözcükler dansa durur bak, Gösteren döner, yankı yapar! Freud der ki "Bil bilinmez, Benlik sabit bilinmez!" Dışta tut, içe al, Simgesel düzen kurar bir hal! Bastırma var mı, yoksa yanılgı mı? Nevroz aynasında kayıp bir algı mı? İlkel dürtü, uygarlık yükü, Ben dediğin, bilinçte gökyüzü! Lakan bakar, gösteren kayar, Dildeki anlam hep akar! Özne kaybolur boşlukta, Ben nesnesi sarsılır kuytuda! Freud’un id’i, ego’su kayıp, Bu yanlış çeviri tam bir ayıp! Übermensch’le karışan düzen, Psikanaliz oldu bir düğüm, bir dümen! Hakikat başka, gerçek bir dert, Bilinç-dışı mıdır örtüden sert? Benim sınırım, toplumun aynası, Görülmez olur tüm kaygı paydası! Simgesel düzen bir şifre, Metafor saklı her bir hece! Dil döner, ben gider, Aynada çatlar, kim gider? Özne düşer, nevroz biter, Lakan güler, Freud yeter!