Hocamların Haklılığı

[Instrumental Hook] Hocam sabah gelir, pardösüsüyle dimdik Cebinde Freud’un külliyatı, gözleri tetik Ama koridorda bir uğultu başlar: “Ödip yok! Fallus çöktü! Arzu kendi başlar!” Neler oluyor burada?!” diye silkelenirim içimden, Bir hemşire fısıldar: “Şizoanaliz geldi yeniden!” Duvar Duvarlar gevşer, semboller kaçışır, Yapılar çatırdar, Lâkan yavaşça sızışır. Duvarlar gevşer, semboller kaçışır, Yapılar çatırdar, Lâkan yavaşça sızışır. [Instrumental Hook] Tahtada bir ağaç çizmek ister hoca: “Kök! Dal! Simetri! Nesne ve baba!” Lakin tebeşir kayar, çizgi dönemeç alır, Öğrenci bağırır: “O bir rizom, bak alttan dallanır!” Hayır!” der hoca, “Şeyin anlamı olur, Eksiklikle tamamlar, simgeyle doldurur!” Öğrenci güler, oldukça yaramaz “Eksik yok hocam, siz fazlalıksınız biraz.” [Instrumental Hook] Hocam aynaya bakar, kimliği buhar gibi, Kravatı çözülmüş, ego yaralar gibi. Her öğrencisi bir hat boyunca akar, Fazla bağlıysa kopar, azsa coşar ve azar“ Transferans?” der hoca, “Aktarım mı kaldı ya?” “Hocam o artık vintage, arşive kaldırdık, valla.” Bir anda orta yere düşer Freud’un büstü, Toz kalkar, ortalık mistik ve dumanüstü [Instrumental Hook] “Bu… bu bir işaret mi ola?…” der hoca yavaşça, “Fallus öldü mü yani? Arzu… amipsi mi artık ha?” Duvarda ise kocaman bir sprey yazı: “Desiring-Machines ♥ Organsız Beden Pazarı” Ve sonra bir makina, bir parça, bir dişli, bir boru, Arzunun şakası yok, aldı büstü yuttu Elde kalan tek şey, bir yıpranmış not: “Baba yoksa, ben niye buradayım, lanet olası robot!” [Instrumental Hook] Ama dışarıda parti, çocuklar dans eder, Bir yandan da şizoanalitik melodiler Ve bir ses yankılanır artık mekânda: Hocamlar haklıydı — hiçbir şey haklı değil bu çağda! [Instrumental Hook] [End] [End][End][End][End][End][End]