[Strofa 1] Ant le strade, ‘l fred a smija pì leugé, con ‘d lusine che ‘l ciel a fa brillé. Sota al présepe, ‘l bambin l’é rivà, e la nòstra cà ‘d calor l’é piën-a. La nona a fa ‘d tajarin a la man, la mama a porta ‘l bun vin da Cian. I fieuj a gioca, i còr per la stansa, mentre i gatt a sfassa l’arbël con ansa. [Ritornello] Natale, Natale, ‘l calore ‘d la famija, Natale, Natale, ‘na canson che t’ansmija. Natale, Natale, ant ogni cantun, ‘d ris e ‘d amour l’é ‘l sol rispun. [Strofa 2] I ricordi a torna, coma ‘n véj amìs, ant le fòto ‘d ‘na vira, pì serena, pì vis. A manca chi ‘l ch’as veul bin, chi l’é partì, ma ‘l calore ‘d ‘l amour l’é mai sparì. Papà a stapa ‘l terz bott, a sorid, la famija a se canta ant un cor unì. La nenia dla nona a l’é sempre la stesa, coma ‘na fiama che scalda, pì fort ch’la pesa. [Ritornello] Natale, Natale, ‘l calore ‘d la famija, Natale, Natale, ‘na canson che t’ansmija. Natale, Natale, ant ogni cantun, ‘d ris e ‘d amour l’é ‘l sol rispun. [Pont] E l’é ‘n temp ch’as ferma, ‘n moment magich, con l’odor dla cannella, dla nocc d’la scich. L’alber l’é pien d’lus, d’argent e d’or, coma un mund ch’as volta, tuta intorn. I fieuj a scriv ancor a Papà Noël, con ‘d speransi e sogni scrivù ant ël ciel. Ma ‘l ver regal l’é sta insema, t’lo sai, tra ‘d abbrass sincer e ‘d ris ch’as dà. [Ritornello - Final] Natale, Natale, ‘l calore ‘d la famija, Natale, Natale, ‘na canson che t’ansmija. Natale, Natale, ant ogni cantun, ‘d ris e ‘d amour l’é ‘l sol rispun. [Outro] Natale a l’é chi, ant ogni bat dël coer, ‘l dì ‘d l’amour che ‘l temp l’é nen pi bon. La nòstra cà, tra véj e neuv vis, a l’é ‘l paes dl’anima, ël ciel dël Paradis.