[Zwrotka 1] ( woooooaaaaaauuuuuu) Pokolenie Z wpatrzone w szkło, szukamy bliskości, ale boimy się słów. Obawy przed odrzuceniem w tle, więc piszemy emoji, zamiast mówić „chcę”. [Zwrotka 2] Technologia zabija relacje, te prawdziwe, gdzie czujesz drżenie rąk. Kuszące wirtualne światy krzyczą: „Tu znajdziesz miłość, tu jest twój dom”. [Refren] ( uuuuuaaaaaaaaOooo) Uciekamy w otchłań, piksele nas wciągają, zanim znajdziemy kogoś, chcemy stabilizację. Pogoń za zyskiem, liczy się algorytm, ale co z sercem, co z emocjami? [Zwrotka 3] (whistle) Zmieniony gen, inny kod w DNA, w duszy mamy streaming, a nie prawdziwy czas. Miłość to kontrakt na krótki okres próbny, wyloguj się – zobaczysz, kto zostanie dumny. [Zwrotka 4] Czy wciąż pamiętasz zapach deszczu? Czy jeszcze wiesz, jak brzmi cisza? Dotknij mnie, zanim zniknę w kodzie, bo offline nikt już nie oddycha. [Refren] (whistle) Uciekamy w otchłań, piksele nas wciągają, zanim znajdziemy kogoś, chcemy stabilizację. Pogoń za zyskiem, liczy się algorytm, ale co z sercem, co z emocjami?
