Ik voel het nog Als de dag van gisteren Dat ene bericht Wat mijn leven veranderde De onwerkelijkheid De vraag of het echt was Een ontkennend gevoel Dit kan niet waar zijn Dat ene moment Als een mokerslag Dat ene moment Jij was er niet meer Maar het besef was er niet En kwam ook niet Niet direct Daarna kon ik alleen nog maar hard werken Alleen maar doorgaan Geen aandacht schenken Aan een ziels diepe pijn Dat ene moment Als een mokerslag Dat ene moment Ik was vaak in tranen Zittend achter het stuur van mijn vrachtwagen En zelfs zo erg Dat mijn zicht belemmerd werd Vertroebeld door het intense verdriet Mijn soulmate verloren In één klap weg En daarna alleen maar stilte Dat ene moment Als een mokerslag Dat ene moment De harde werkelijkheid Kwam en ging weer Alsof in een andere sfeer Maar altijd op een keerpunt Dát is mijn leven Rennen en dan weer stilstaan Mooie dromen om daarna weer weg te kwijnen Een bloem die zo hard haar best doet Maar in één dag weer zal verdwijnen Dat ene moment Als een mokerslag Dat ene moment Zo goed en kwaad als het gaat Met een in tweeën gehakte ziel Ren ik voort op al mijn paden Ze blijven veranderen Maar dat zal mij niet meer schaden Ik ben sterk, mijn wil bepaalt Zo krabbel ik altijd weer op Hoofd opgeheven, volledig opgeladen Dat ene moment Als een mokerslag Dat ene moment
