Ｇｌｏｒｉａ Ｖａｎｉｔａｓ ［ＮＤＣ］

[Prooemium – Invocatio] S͟o͟l͟ f-fugit in a̷r̷e̷n̷a̷, v-vox v̴a̴n̴a̴ clamat. R̶o̶m̶a̶ r-ridet sub l-luce falsa, g-gloria cadit, c-cor v-vacuum manet. [Versus I] Ē̷g̷o̷ f-fui dux v-verus, v-virtus in m-manu, f-fides in c-corde. N-nunc populus clamat nomen meum, s-sed n-nescit cur. F-flamma honoris f-friget, s-signa t-tremunt in v-vento. Ō̸c̸u̸l̸i̸ me spectant, s-sed n-nemo videt me. [Chorus I] Gloria moritur, vanitas nascitur. Fama sine animā, vox sine verbo. Gloria, vanitas, sanguis lucet in lumine, sed anima nigra manet. [Versus II] T-turba clamat: “Ā-Āve!” S-servitus applaudit. V-victor sum, s-sed v-victima magis. Ā̷u̷r̷u̷m̷ s-splendet sicut d-dolor, f-fama c-caro in c-cinere. D-dicunt me M-Maximum, e-ego s-sentio m-minimum. [Chorus II] Gloria fracta, flamma vacua, vanitas vocat nomen meum. Echo sine corpore, homo sine deo. [Versus III] Ī̶n̶ a̶r̶e̶n̶a̶ s-sanguis meus c-cantat, v-vox a̴l̴t̴a̴ f-ficta r-resonat. S-sol s-sorbet o̵m̵n̵e̵ v-verum. T-tunc c-cor meum d-discidit, e-et s-sensus m-mutus d-dicit: “V-vanitas v-victa est m-morte.” [Epilegus – Finis] R̶o̶m̶a̶ t-tacet, v-vox v-vacua. F-fluit sanguis in m-marmore. E-ego s-sileo, s-sed n-nomen meum p-pulsat: G̷l̷o̷r̷i̷a̷ V̶a̶n̶i̶t̶a̶s̶. (Āve… vanitas… Āve… vanitas…)