Όταν η σκέψη ταξιδεύει Διασχίζει λίμνες και βουνά Η πονεμένη η καρδιά μου Τρομάζει γίνεται θηλειά Οι γλάροι κλαίνε στα ακρογιάλια Όταν ανοίγουν τα φτερά Βλέπουν τα σύννεφα θλιμμένα Μα μέσα τους έχουν χαρά Κάνεις τα πάντα να ξεχάσεις Πως ήμουν κάποτε σκιά Που σου ζωντάνευε το κόσμο Αλλάζεις δρόμους και στενά Ονειρεμένο το τοπίο Κάτι που ο χρόνος σταματά Μέσα μας χιλιάδες λέξεις Που αφήσαμε στην καταχνιά Όταν η σκέψη ταξιδεύει Διασχίζει λίμνες και βουνά Η πονεμένη η καρδιά μου Τρομάζει γίνεται θηλειά Οι γλάροι κλαίνε στα ακρογιάλια Όταν ανοίγουν τα φτερά Βλέπουν τα σύννεφα θλιμμένα Μα μέσα τους έχουν χαρά Κάνεις τα πάντα να ξεχάσεις Πως ήμουν κάποτε σκιά Που σου ζωντάνευε το κόσμο Αλλάζεις δρόμους και στενά Ονειρεμένο το τοπίο Κάτι που ο χρόνος σταματά Μέσα μας χιλιάδες λέξεις Που αφήσαμε στην καταχνιά
