(MOST — delikatnie): Szeptem mróz nam powie, że piękno bywa kruche jak lód… Lecz kiedy gasną dni — w snach wraca znów… (:ZWROTKA I): Cichutko przejdzie ulicą, gdy wszyscy śpią, w kieszeniach trzyma gwiazdy i srebrny pył. Nie widać go, lecz zostawia znak — na każdej szybie świąteczny świat. (REFREN — baśniowo): Dziadek Mróz maluje sny, pędzlem z zimy, z oddechu mgły. Zaczaruje każdy dom, gdy świt zapuka w okno. Jego sztuka żyje chwilę — potem znika w ciepłym tchnieniu dnia… Lecz zostaje w nas — magii ślad. (ZWROTKA II): Jeden ruch ręki — i rośnie las, lodowe kwiaty zakwitają dla nas. A serca dzieci budzi zachwyt, bo w mrozie widzą bajek świat. (REFREN 2 — z chórem dziecięcym): Dziadek Mróz maluje sny, śnieżną farbą pełną gwiazd. Każdy obraz mówi nam: „Święta są tak blisko już!” A gdy zniknie jego ślad, wciąż pamięta dusza mała — że zimą nawet szyby potrafią czarować! (MOST — delikatnie): Szeptem mróz nam powie, że piękno bywa kruche jak lód… Lecz kiedy gasną dni — w snach wraca znów… (REFREN FINAŁOWY — szeroko, plastycznie): Dziadek Mróz maluje sny — z nocy tworzy świat cudów! Niech dziś każdy uwierzy w te zimowe czary znów! Bo prawdziwa magia świąt — jest w oczach tych, co patrzą… Na sny malowane na szybach gwiazd! (CODA — dzwoneczki i harfa): Malowane sny… na szybach gwiazd… Malowane marzenia…na szybach wspomnień…. Malowane uśmiechy….. na lustrze lodu…
