ผู้แพ้

(Verse 1) ก้มหน้ารับความจริงที่เจ็บปวด เมื่อรักที่หวังต้องพังสลาย แม้ใจยังฝันจะย้อนคืนมาได้ แต่เขาเลือกเดินจากไกลเกินฝัน (Verse 2) ผู้แพ้ไม่อาจเรียกร้องอะไร ต้องปล่อยให้ใจยอมรับความเจ็บ ฝืนกลืนหยดน้ำตาที่ไหลเก็บ เมื่อบทเรียนนี้ช่างหนักหนา (Chorus) ผู้แพ้ต้องยอมอยู่เงียบ ๆ คนเดียว เก็บความเศร้าไว้ในใจเปลี่ยว ไม่อาจเอ่ยคำว่ารักอีกครั้ง ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ปล่อยเขาไปไม่หวนคืนมา แม้มันจะทรมานสักเท่าไร (Outro) วันที่เงาอดีตยังตามหลอก แต่ฉันต้องก้าวต่อไปให้ไหว ถึงเป็นผู้แพ้ก็ยังภูมิใจ เคยรักสุดหัวใจ…แม้วันนี้ไม่มีเธอ