[Verse 1] Kota rebah, tembok pun terbelah, Panji terakhir terbakar di langit merah, Tiada rakyat, tiada suara, Hanya angin membawa sumpah yang lama. [Pre-Chorus] Biar kerajaan lenyap ditelan zaman, Dia enggan tunduk pada kehancuran. [Chorus] Di takhta, di tengah debu, Dia masih mengangkat mahkota itu, Walau tiada lagi kerajaan, Kuasa menjadi rantai di tangan. [Aggressive Guitar Solo Melancholic] [Bridge] Siapa raja tanpa rakyat? Siapa berkuasa tanpa dunia? Mahkota bukan lagi kemuliaan— Ia kubur yang dipeluk selamanya. [Final Chorus] Di takhta, di tengah debu, Dia masih menggenggam kuasa itu, Kerajaan telah mati bersama namanya, Namun takhtanya—tak pernah rela berpisah.
