มายาสูตรเงามายา (Intro) เมื่อใจคนเดินหลงอยู่กลางหมอกควัน ความจริงนั้นถูกซ่อนไว้ด้วยคำหวาน โลกใบนี้มีทั้งรักและร้าวราน เพราะเงามายาผลักดันใจให้หลงทาง (Verse 1) กาลครั้งหนึ่งอสูรราชาเจ็บหนัก ทุกข์ประจักษ์ดั่งไฟเผาอยู่กลางใจ ท้าวสักกะเสด็จมาด้วยเมตตาอันยิ่งใหญ่ ถามถึงความเป็นไปด้วยใจกรุณา ก่อนจะช่วยให้คลายจากโรคา ขอเพียงฟังความจริงที่ซ่อนเร้น มายาใดที่อสูรเคยลำเค็ญ จงเปิดเผยให้เห็นตามความจริง (Pre-Chorus) แต่เสียงหนึ่งจากหมู่ชนผู้หลงผิด คอยกระซิบให้ปิดบังทุกทุกสิ่ง เพราะความลับแห่งเล่ห์กลที่อ้างอิง คือบ่วงยิ่งผูกจิตให้มืดมน (Chorus) ขอเพียงเราหลุดจากมายาในใจ เปิดให้เห็นแสงแห่งความจริงใจ เป็นตัวเองที่ไม่ต้องหลอกลวงใคร จะพบความสุขที่ไม่เสื่อมคลาย ปล่อยเล่ห์กลให้จางหายไปกับลม ไม่จมอยู่ในความหลงอันเดียวดาย เมื่อความจริงส่องทางอยู่ในหัวใจ ชีวิตย่อมก้าวไปอย่างงดงาม (Verse 2) เวปจิตติจึงกล่าวเป็นคติธรรม เตือนให้จำทุกยุคทุกสมัย ผู้ใช้มายาหลอกลวงเพราะเห็นแก่ตนและใจ ย่อมได้รับผลกรรมตามที่ทำ ดั่งเมล็ดพันธุ์ที่หว่านลงในดิน ย่อมเติบโตตามเหตุที่สร้างไว้ หากหว่านกลลวงและความไม่จริงใจ ผลย่อมย้อนกลับมาสู่ตนเอง (Verse 3) ในวันที่ใจเต็มไปด้วยเล่ห์ลวง ความจริงใจถูกซ่อนอยู่ในลมไหว แต่มายาก็เป็นเพียงเงาที่ล่องไป พาใจเข้าสู่ความมืดมิดในคืน มายาเป็นพันธนาการที่เหนี่ยวรั้ง หากปล่อยไปจิตใจจะใสกระจ่าง เล่ห์เพียงฝุ่นที่พัดผ่านในกาล ข่มใจต้านคำลวง พาตัวให้พ้นภัย (Bridge) โลกวันนี้ยังมีคนสวมหน้ากาก ใช้คำฝากเพื่อผลประโยชน์มากมาย แต่ความจริงยังส่องแสงไม่เสื่อมคลาย รอให้ใจได้กลับมามองตน ซื่อตรงเถิดแม้หนทางจะยากเย็น ความดีเด่นกว่ากลอุบายสับสน เมื่อใจบริสุทธิ์หลุดพ้นจากเล่ห์กล สุขกมลจะเบ่งบานชั่วกาลนาน (Chorus ซ้ำ) ขอเพียงเราหลุดจากมายาในใจ เปิดให้เห็นแสงแห่งความจริงใจ เป็นตัวเองที่ไม่ต้องหลอกลวงใคร จะพบความสุขที่ไม่เสื่อมคลาย ปล่อยเล่ห์กลให้จางหายไปกับลม ไม่จมอยู่ในความหลงอันเดียวดาย เมื่อความจริงส่องทางอยู่ในหัวใจ ชีวิตย่อมก้าวไปอย่างงดงาม (Outro) เงามายาอาจปกคลุมเพียงชั่วคราว แต่แสงดาวแห่งสัจธรรมยังส่องนำ ผู้ซื่อตรงย่อมพบสุขเหนือถ้อยคำ เดินตามธรรม พ้นจากมายาตลอดไป...
