Траса імя Цябе (124) - pavid.AI.ka

ІзнОўку сЁння дзЕнь выхОдны, І сЁння знОўку Я — ніхтО. ВазьмУ старОе палітО, ПайдУ па вУліцы халОднай ЗусІм адзІн. ... ЗусІм адзІн Пад шмАтгалОсы гУл машЫн. ПайдУ па вУліцы халОднай, Дзе вОкнаў прыцягАльны свЕт, Не для мянЕ твой гУчны смЕх, Накрыты стОл і пОспех сЁння Не для мянЕ. ... І знАчыць знОў Ты не пачУеш шчЫрых слОў. З гультайства рОзуму я сЁння СабЕ знайдУ занЯтак сАм, Каб тЫ павЕрыла вачАм, ЯкІ я смЕлы і фрывОльны! ... ЯкІ я смЕлы! ЯкІ фрывОльны! ... ЗраблЮ накштАлт табЕ прысвЕчаным асфАльт! ТваЁ імЯ я напішУ на вАльцы ВялІзнага дарОжнага каткА! КатОк ягО адцІсьне на асфАльце Сто тЫсячаў разОў — напЭўна тАк. ... НапЭўна тАк — ва мнЕ яшчЭ жывЫ мастАк! З гультайства рОзуму я сЁння СабЕ знайдУ занЯтак сАм, Каб тЫ павЕрыла вачАм, ЯкІ я смЕлы і фрывОльны! ... ЯкІ я смЕлы! ЯкІ фрывОльны! ... ЗраблЮ накштАлт табЕ прысвЕчаным асфАльт! КалІ асфАльт ужО зусІм астЫне, ПраЕхаўшы хоць рАз па гЭтай трАсе, КірОўца кОжны звЕдае аднЫне ІмЯ, якІм дарОгу Я пазнАчыў. НапЭўна тАк — Ва мнЕ яшчЭ жывЫ мастАк...