Chłopaki nie płaczą (remastered)

[Intro] Chłopaki nie płaczą… nie dlatego, że mają serca z kamienia. Chłopaki nie płaczą… gdy świat ma sens i zna swoje granice. Chłopaki nie płaczą… gdy prawda nie musi prosić o głos. [Verse 1] Chłopak nie płacze, gdy dwa plus dwa to cztery, gdy prawda stoi prosto, a nie klęczy przed tłumem. Gdy sprawiedliwość nie jest żartem w telewizji, a słowo znaczy słowo, nie pusty szum. Chłopak nie płacze, gdy może być potrzebny, nie tylko użyty, wyssany do cna. Gdy nikt go nie mierzy wypłatą i siłą, gdy może być człowiekiem, a nie trybikiem systemu. Bo płacz chłopaka nie bierze się znikąd, nie rodzi się z kaprysu ani z gry. To krzyk bezsilności, gdy łamie się prawdę, gdy kłamstwo dostaje tron, a rozum ma milczeć. [Chorus] Stwórzmy świat, gdzie chłopaki nie płaczą, gdzie nie ma masek ani zimnych ról. Stwórzmy świat, gdzie nie pęka im serce, bo prawda ma głos, a dobro ma tron. Chłopaki nie płaczą, gdy jest sprawiedliwość, gdy dwa plus dwa daje cztery, nie trzy. Chłopaki nie płaczą, gdy nie są sami, gdy ktoś stoi obok i mówi: idź. [Verse 2] Chłopak nie płacze, gdy dom jest przystanią, a nie kolejnym rachunkiem za sen. Gdy dziewczyna nie pyta: „ile jeszcze zarobisz?”, tylko mówi: „razem uniesiemy ten dzień”. Chłopak nie płacze, gdy ona go widzi, nie tylko jego pracę i trud. Gdy kocha sprawiedliwość tak samo jak on i stoi przy nim, gdy wali się świat. [Pre-Chorus] Bo nie ma pokoju bez zgody i prawdy, nie ma wspólnoty, gdy każdy chce brać. Gdy uczucia są królem, a rozum jest więźniem, człowiek zostaje sam, choć tłum wokół trwa. [Chorus] Stwórzmy świat, gdzie chłopaki nie płaczą, gdzie nie ma masek ani zimnych ról. Stwórzmy świat, gdzie nie pęka im serce, bo prawda ma głos, a dobro ma tron. Chłopaki nie płaczą, gdy jest sprawiedliwość, gdy dwa plus dwa daje cztery, nie trzy. Chłopaki nie płaczą, gdy nie są sami, gdy ona jest z nim — a on jest z nią. [Bridge] To nie jest wojna chłopaków i dziewczyn. To kłamstwo chce ich rozdzielić. To wygoda chce zabrać odpowiedzialność, a hałas zagłuszyć sens. Bo chłopak i dziewczyna nie są po dwóch stronach świata. Są jednym domem, jedną drogą, jednym sercem po stronie prawdy. [Verse 3] I choćby świat cały był przeciw niemu, gdy ona kocha jego prawość — on ma siłę. Bo ona stoi przy nim, nie przeciw niemu, gdy wszyscy rzucają w niego kamień. Gdy jej nie kuszą błyskotki ani skróty, gdy nad wygodę ceni sobie prawdę, on idzie dalej, choć świat cały krzyczy, by porzucił rozum i zgiął kark. [Build-up] Bo kiedy pęka prawo, pęka też człowiek. Kiedy kłamstwo wygrywa, ktoś zostaje sam. Mężczyzna nie ucieka od ciężaru — to on trzyma szew, gdy wszystko chce się rwać. Trzyma zasadę, trzyma spójność, by dom i praca, i świat nie pękły na pół. A gdy rozum wraca na swoje miejsce, gdy dobro jest wyżej niż zysk i strach, wtedy łzy nie muszą krzyczeć nocą, wtedy mężczyzna może znowu stać. Chłopaki nie płaczą… chłopaki nie płaczą… [Final Chorus - full power, lead and boys' choir together] Stwórzmy świat, gdzie chłopaki nie płaczą, bo nikt im nie łamie ducha ani praw. Stwórzmy świat, gdzie prawda jest prawdą, a sprawiedliwość nie boi się nazw. Chłopaki nie płaczą, gdy świat jest uczciwy, gdy dwa plus dwa daje cztery, nie trzy. Chłopaki nie płaczą, gdy nie są sami, gdy ona jest z nim — a on jest z nią. [Outro - emotional, fading, lead and boys' choir] Chłopak płacze dopiero wtedy, gdy gaśnie ostatnia nadzieja. Gdy wszystkie prawa są łamane, a dobro przegrywa z zyskiem. Chłopaki nie płaczą… gdy prawda wraca na swoje miejsce. Chłopaki nie płaczą… gdy wraca rozum, zgoda i dobro.