13 God Heeft Mijn Meldingen Uitgezet | 313

[Verse 1] Ik stuurde elke nacht dezelfde vragen, Waarom de wereld soms zo zwaar kan dragen. Mijn scherm bleef branden tot de ochtend kwam, Ik wachtte op een teken met mijn jas nog aan. Ik schreef: bent U daar, ik ben het weer, En stuurde vóór een antwoord nog een keer. Alsof de hemel in mijn telefoon moest passen, Alsof stilte niets kon zijn dan afwezigheid. [Chorus] Misschien heeft God mijn meldingen uitgezet, Omdat ik zelf geen stilte overlaat. Ik vraag om licht met alle deuren dicht, Ik vraag om liefde maar ik kijk niet op straat. Drie, één, drie, ik haal langzaam adem, Niet ieder antwoord hoeft vandaag een naam te dragen. [Verse 2] Beneden droeg de buurman zware tassen, Ik had hem bijna weer voorbij laten gaan. Hij zei: bedankt, het gaat wat moeilijk de laatste dagen, Ik bleef eens staan in plaats van door te jagen. Geen bliksem, geen verklaring van het leven, Geen zekerheid die alles recht kon trekken. Wel twee mensen op dezelfde trappen, Die even niet alleen hun lasten droegen. [Bridge - near silence] Ik weet niet wat de stilte mij wil zeggen. Ik hoef ook niet te doen alsof ik alles weet. Vandaag leg ik mijn telefoon even neer. En luister naar de mens hier naast me. [Final Chorus] Misschien staan mijn meldingen even uit, En komt er ruimte voor een ander soort geluid. Geen groot bewijs dat alle twijfel sluit, Wel een open deur, een hand die naar me reikt. Drie, één, drie, ik haal langzaam adem, En laat een vraag naast iets van hoop bestaan. [Spoken Outro] Haider. Drie, één, drie. Gemaakt met Suno. haydar313.com