Beschrijving: Een lied over liefde, bescherming en het loslaten van een kind. Balans vangt het moment waarop zorg omslaat in vertrouwen, waar liefde pas echt wordt, wanneer ze durft los te laten. (Intro) (Vers 1) Het kind zo pas geboren, een blad in ochtendlucht Mijn handen willen schermen en strelen wat ik ken tegen kou, tegen zucht We bouwen muren van bedoelen, een haven om te staan Maar tussen schaduw en de zon moet ruimte blijven gaan (Vers 2) Op het dunste lijntje lopen wij, tussen angst en laten gaan Tussen 'blijf nog even bij mij' en 'ga, je mag bestaan' Elke stap is weer een zoeken, elk 'ja, je mag' een val Tot we merken dat de muur, het uitzicht nam van al (Brug) We hielden vast uit liefde, uit zorg, uit ongeduld We wilden enkel redden, maar dempten wat vervult (Refrein) Want liefde is een waakzaam oog, een hand die even loslaat, toch het vallen voelt Het is het duister toestaan, waar jij je licht moet ontsteken En hopen dat het branden zal, als ik er niet meer ben (Outro) O kind, zacht wonder, in groei en pijn besloten Jij leert mij, de zwaarste les van al; dat liefde niet hoeft te boeten (End) ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2025. All rights reserved.
