
Nie ma księżniczek, Nie ma rycerzy, Nie ma miłości, W jaką dziś wierzysz. Romantyczne książki i naiwne wiersze, Filmowa iluzja - zawsze chcesz jej więcej. Zapalone świece i złamane serca, I złudne marzenia - czy jeszcze pamiętasz? Były też motylki, ale odleciały, Amor gdzieś zaginął, zostały mu strzały. Te głębokie oczy, wszystkie puste słowa, I gorąca miłość - będziesz jej żałował. Nieprzespane noce, szybsze serca bicie, I łzy do poduszki - twe samotne życie. Serce wtedy biło, teraz raczej krwawi, Była miłość życia, potem się rozstali. Nie ma księżniczek, Nie ma rycerzy, Nie ma miłości, W jaką dziś wierzysz. Bo prawdziwa miłość dojrzewa powoli, Idzie w życiu z wami, w szczęściu i niedoli, Dzielić każdy sukces i wspólne marzenia, Lepsze niż romantyzm, co szybko umiera. Budzisz się pierwszy, ona słodko śpi, Zasypiacie razem, nie licząc tych dni. Gdy świat legnie w gruzach - spotkają się ramiona, Słów wcale nie trzeba, zło się gdzieś pochowa. Płakać tylko razem, wspólnie śmiać przy stole, Tęsknić bardzo mocno, kiedy poza domem. Jeśli tyle szczęścia, dasz drugiej osobie, Kiedyś życie zgaśnie, nie zmarnujesz go sobie. Nie ma księżniczek, Nie ma rycerzy, Nie ma miłości, W jaką dziś wierzysz. Nie ma miłości, W jaką dziś wierzysz.

