[VERSE 1 - Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΗΣ] Στέκομαι ψηλά, το φως με μετράει, φοράω το όνομά σου σαν στέμμα δανεικό. Δώσε μου λάμψη, κάνε με εικόνα, κι εγώ θα σε κάνω να μοιάζεις θεός. [VERSE 2 - ΩΣ ΖΗΛΟΦΘΟΝΙΑ] Κοιτάζω σπίτια, γέλια, τραπέζια στρωμένα, θέλω το κομμάτι που δεν είναι δικό μου. «Πάρε», ψιθυρίζει η φιλαργυρία γελώντας, κι εγώ παίρνω και το κοινό χειροκροτεί. CHORUS (CIRCUS HOOK) Η Απληστία Βασίλισσα· υποκλίσου, αμαρτωλή! Never a game. Απληστία above all seven! [VERSE 3 - ΩΣ ΟΡΓΗ] Καίγομαι για όσα μου πήρε με ψέμα, η φωνή μου σπάει πόρτες, ζητάει μερίδιο. Το λέω δικαίωση, το λέω νίκη στα μούτρα μου κι η φιλαργυρία σηκώνει ποτήρι και γελά. [VERSE 4 - ΩΣ ΟΚΝΗΡΙΑ] Κοιμάμαι και ονειρεύομαι πλούτη χωρίς βήματα, η ασύδοτη δουλεύει όσο εγώ σωπαίνω. Ξυπνάω με χέρια γεμάτα δανεική λάμψη, και τίποτα μέσα μου δεν είναι αρκετό. CHORUS (CIRCUS HOOK) Η Απληστία Βασίλισσα· υποκλίσου, αμαρτωλή! Never a game. Απληστία above all seven! [BRIDGE - ΩΣ ΛΑΙΜΑΡΓΙΑ] Τρώω για να γεμίσω το άδειο που δεν λέγεται, κάθε πιάτο μια υπόσχεση που δεν κρατά. Το τραπέζι στρώνεται ξανά και ξανά, κι η αχορτασιά αδειάζει όσο το πλήθος κραυγάζει. FINAL CHORUS (CIRCUS HOOK – STRONG) Η Απληστία Βασίλισσα· υποκλίσου, αμαρτωλή! Never a game. Απλησία above all seven! [OUTRO - GREED ABOVE PRIDE] Κράτα το όνομα σαν σπόρο, όχι σαν τιμή. Ό,τι δεν πουλιέται, μένει. Ό,τι μένει, καίει. «Οργή, νομίζω ήρθε σειρά σου...»
