Ferri Lux (Cantus Monasticus)

gnis sacer super terram cadit, umbrae clamant sub voce nostra. Inquisitor in tenebris surgit, nulla spes est impuro corde. Per sidera transit judicium, fides fulget sicut ferrum vivum. Umbrae frangunt sub lumine duro, mundi lapsi purgatio oritur. Ferri lux, purga nocentes, ardeant animae corruptae. Imperator, dirige flammas— nemo fugit judicium tuum. Ora mortis super astra sibilat, heretici cadunt sine voce. Cineres eorum vento portantur, nomen deletur aeternitate. Sub sigillo aquilae ardentis milites fidei non tremunt. Votum nostrum unum manebit: “Exuro tenebras, servo Imperium.” Ferri lux, purga nocentes, ardeant animae corruptae. Imperator, dirige flammas— nemo fugit judicium tuum. Sanguis vetus super stellas cadit, ultimum bellum caelum concutit. In ferro et precibus stamus, hostes lucis ad nihilum redeunt. Tempestas irae orbem involvit, fortitudo nostra ex fide nascitur. Aquila vigilat super noctem, et purgatio numquam desinit. Ferri lux, purga nocentes, ardeant animae corruptae. Imperator, dirige flammas— donec mundus iterum clarus sit. Ferri lux, arde in aeternum— inquisitio vigilat semper