MOTHER'S HANDS (by P. Sevak)🔥ՄՈՐ ՁԵՌՔԵՐԸ (Պ. Սևակ)🔥MOR DZERQERY🔥LES MAINS DE MÈRE🔥

poem by PARUYR SEVAK (d.b 24. 01. 1924 ) ************************** 🔥MOTHER'S HANDS (by P. Sevak) 🔥ՄՈՐ ՁԵՌՔԵՐԸ (Պ. Սևակ) 🔥MOR DZERQERY 🔥LES MAINS DE MÈRE by ARMATHORES Copyright © 2025 All Rights Reserved!!! Only for instrumental!! +++++++++++++++++++++ Այս ձեռքերը՝ մո՜ր ձեռքերը, Հինավուրց ու նո՜ր ձեռքերը... Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը... Պսակվելիս ո՜նց են պարել այս ձեռքերը՝ Ի՜նչ նազանքով, Երազանքո՜վ: Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը... Լույսը մինչև լույս չեն մարել այս ձեռքերը, Առաջնեկն է երբ որ ծնվել, Նրա արդար կաթով սնվել: Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը... Զրկանք կրել, հոգս են տարել այս ձեռքերը Ծով լռությա՜մբ, Համբերությա՜մբ: Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը... Երկինք պարզված սյուն են դառել այս ձեռքերը, Որ չփլվի իր տան սյունը՝ Որդին կռվից դառնա տունը: Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը՝ Մինչև տատի ձեռք են դառել այս ձեռքերը, Այս ձեռքերը՝ ուժը հատած, Բայց թոռան հետ նոր ուժ գտած... Քար են շրջել, սար են շարժել այս ձեռքերը... Ինչե՜ր, ինչե՜ր, ինչե՜ր չարժեն այս ձեռքերը՝ Նո՜ւրբ ձեռքերը, Սո՜ւրբ ձեռքերը: ...Եկեք այսօր մենք համբուրենք որդիաբար Մեզ աշխարհում ծնած-սնած, Մեզ աշխարհում շահած-պահած, Մեզնից երբեք չկշտացած, Փոշի սրբող - լվացք անող, Անվերջ դատող - անվերջ բանող Ա՛յս ձեռքերը, Թող որ ճաքած ու կոշտացած, Բայց մեզ համար մետաքսի պես Խա՜ս ձեռքերը... +++++++++++++++++++++++ 🔥ENG MOTHER'S HANDS These hands — a mother’s hands, Ancient, yet forever new… Oh, what have these hands not done! At weddings they danced, With such tenderness, With such dream. Oh, what have these hands not done! From dawn till dawn they never rested, When the firstborn was born, They fed him with righteous milk. Oh, what have these hands not done! They bore hardship, carried burdens, With the silence of the sea, With endless patience. Oh, what have these hands not done! They became pillars raised to the sky, So that the house would not collapse, So that the son might return from war. Oh, what have these hands not done! They became grandmother’s hands, These hands — weary and spent, Yet with a grandchild, found new strength. They turned stones, They moved mountains... What are these hands not worth — Tender hands, Sacred hands! ...Let us kiss them today as sons: Hands that gave us birth and raised us, That kept and preserved us, That never tired of us, That wiped away dust, washed our clothes, Judged endlessly, labored endlessly — These hands, Though cracked and rough, For us they are soft as silk, Precious hands... ----------------------------------------- 🔥FR LES MAINS DE MÈRE Ces mains — les mains d’une mère, Anciennes, et pourtant toujours nouvelles… Que n’ont-elles pas fait, ces mains ! Elles dansaient aux noces, Avec tant de tendresse, Avec tant de rêve. Que n’ont-elles pas fait, ces mains ! De l’aube à l’aube elles ne s’éteignaient jamais, Quand naquit le premier-né, Elles l’ont nourri d’un lait juste. Que n’ont-elles pas fait, ces mains ! Elles ont porté privations et soucis, Dans le silence de l’océan, Dans une patience infinie. Que n’ont-elles pas fait, ces mains ! Elles sont devenues colonnes dressées vers le ciel, Pour que la maison ne s’écroule pas, Pour que le fils revienne de la guerre. Que n’ont-elles pas fait, ces mains ! Elles sont devenues mains de grand-mère, Affaiblies, épuisées, Mais retrouvant force auprès des petits-enfants. Elles ont roulé des pierres, Elles ont fait trembler des montagnes... Quelle valeur n’ont-elles pas, ces mains — Mains tendres, Mains sacrées ! …Baisons-les aujourd’hui comme des fils : Elles nous ont enfantés et élevés, Elles nous ont gardés et protégés, Elles ne se sont jamais lassées de nous, Elles ont essuyé la poussière, lavé le linge, Jugé sans fin, travaillé sans fin — Ces mains, Bien qu’elles soient fendillées et calleuses, Pour nous elles sont douces comme la soie, Chères mains… ------------------------------------ 🔥RU МАТЕРИНСКИЕ РУКИ Эти руки — руки матери, Древние и в то же время новые… Чего только не делали эти руки! На свадьбах они танцевали, С нежностью, С мечтой. Они не гасли от света до света, Когда рождался первенец, Они кормили его справедливым молоком. Они терпели лишения и носили заботы, В безмолвии моря, В бесконечном терпении. Они становились колоннами, протянутыми к небу, Чтобы не рухнули стены дома, Чтобы сын вернулся с войны. Они стали руками бабушки, Истощённые, уставшие, Но с внуками обрели новые силы. Они двигали камни, сдвигали горы… Чего стоят эти руки — Нежные руки, Святые руки! Поцелуем их сегодня сыновне: Они родили нас и взрастили, Сохранили и оберегли, Никогда не устав от нас, Они вытирали пыль, стирали бельё, Судили бесконечно, трудились без конца — ЭТИ РУКИ, Пусть растрескавшиеся и огрубевшие, Но для нас — мягкие, как шёлк, Дорогие руки… ------------------------------------ 🔥DE MUTTERHÄNDE Diese Hände — die Hände der Mutter, Uralte und doch immer neue… Was haben diese Hände nicht getan! Bei Hochzeiten tanzten sie, Mit solcher Zartheit, Mit solcher Sehnsucht. Von Licht zu Licht erloschen sie nie, Als der Erstgeborene geboren wurde, Ernährten sie ihn mit gerechter Milch. Sie trugen Entbehrungen, schleppten Sorgen, In der Stille des Meeres, Mit unendlicher Geduld. Sie wurden zu Säulen, gen Himmel erhoben, Damit das Haus nicht zerfiel, Damit der Sohn aus dem Krieg heimkehrte. Sie wurden zu Großmutterhänden, Erschöpft, kraftlos, Doch mit den Enkeln neue Stärke findend. Sie wälzten Steine, bewegten Berge… Welchen Wert haben diese Hände — Zarte Hände, Heilige Hände! Heute wollen wir sie küssen wie Söhne: Sie haben uns geboren und genährt, Uns bewahrt und beschützt, Sich niemals an uns sattgesehen, Sie wischten den Staub, wuschen die Wäsche, Richteten endlos, arbeiteten unermüdlich — DIESE HÄNDE, Obwohl rissig und schwielig, Doch für uns weich wie Seide, Kostbare Hände… ---------------------------------- 🔥JP この手は、母の手、 いにしえの手であり、 また新しい手…… この手がなさなかったことなど、 あろうか。 花嫁となったあの日、 いかに舞ったことか、 この手は。 なんと優美に、 夢を抱いて。 この手がなさなかったことなど、あろうか。 夜が明けるまで、 明かりを消さなかったこの手は、 長子が産声をあげたとき、 その清らかな乳で育んだのだ。 この手がなさなかったことなど、あろうか。 苦難に耐え、心痛を背負ったこの手は、 海のような沈黙と、 忍耐をもって。 この手がなさなかったことなど、あろうか。 天へと伸びる柱となった、この手は、 家の柱が崩れ落ちぬように― ― 息子が戦場から家路に就けるように。 この手がなさなかったことなど、あろうか。 やがて祖母の手となった、この手は、 力は尽きかけたが、 孫と共に新たな力を見出した…… 石を返し、 山をも動かした、この手は…… いかなる値千金の価値があることか、 この手は―― 繊細な手、 聖なる手。 ……さあ、今日こそ我らは口づけしよう、 息子として。 我らをこの世に産み、育て、 我らをこの世で勝ち取り、守り抜き、 自らは決して満たされることなく、 埃を拭い、洗い続け、 裁き続け、働き続けた、 この手に。 ひび割れて、硬くなってはいようとも、 我らにとっては絹のように柔らかく、 気高き、この手に……。