De schönste Jung im Gespensterwald

[Dunkles Gitarrenriff, schwere Drums, langsamer, marschierender Rhythmus] **Strophe 1** Döösig Nebel, kalter Wind De Böm flüstert, ganz geschwind Dor steiht een Mann, so groot, so alt Sien Hart is starr, sien Blick so kalt En kleed vun Staub, en Bart so grauw Sien Ogen glimmen noch so schlau Se säggen, he is vörlang verstahn Doch he steiht dor, un he lacht di an **Refrain [mächtig, unheilvoll]** De schönste Jung im Gespensterwald Is 95 Johr old Sien Ogen glüht in dunkel Nacht Un he hett allens överwacht **Strophe 2** De Störvög schreit in düster Krohn Doch he lacht, un will nich gohn He stunn dor all bi’n grooten Brand Un weert mit dürren Hannen Sand De Minschen flücht, se löppt un swört Doch he blifft dor, nix dat em stört De Tied vergeiht, doch he is fast Un sien Lachen hölpt de Last **Refrain [noch härter, tiefe Chöre]** De schönste Jung im Gespensterwald Is 95 Johr old Sien Hart is Stein, sien Lachen klang Un he sung sien letzte Sang [Instrumental – schwere Riffs, donnernde Trommeln, unheilvolle Chöre] **Bridge [leise flüsternd, dann steigert sich zur Explosion]** Sien Stimm klinkt dör de Böm Sien Schadden danzt op düster Krön De Minschen hört, doch glöwt nich dran Un nu steiht dor en nieger Mann… **Letzter Refrain [brüllend, monumental, letzte Explosion von Gitarren]** De schönste Jung im Gespensterwald Is 95 Johr old Doch he leevt, un du wist keen Denn he steiht dor, un he will di sehn