(Verse 1) สองเราพบกัน บนทางฟ้าไกล ต่างเฝ้าถามไถ่ ว่าทำไมต้องแต่งเติม หนวดเครางามงด เสื้อผ้าสวยเฉิดฉาย แก้วมณีมากมาย คล้องคออวดโฉมยล (Verse 2) เอ็งว่ามันงาม ข้าก็ว่างามไป แต่ใจจริงไซร้ มันใช่สุขแท้จริง ข้าทำตามเขา เพราะเขาว่าดี แต่ในใจข้านี้ สุขอยู่ไหนกัน (Bridge) เอ็งจะตามไป ข้าก็จะให้ แต่งหนวดแต่งไฝ เอาแก้วมณีไปคล้อง แต่มันคืออะไร สุขแท้จริงหรือเปล่า หรือเพียงสิ่งหลอกเร้า ให้เฝ้าติดตาม (Chorus) ข้าเลือกจะไป ตามทางของใจ ไม่ขอติดใน แก้วมณีวิบวับ ขอเลือกความจริง มากกว่าของลวง แม้ต้องหันหลังล่วง จากเอ็งไปไกล (Outro) สองหัวสองทาง เราต่างเข้าใจ สุขแท้อยู่ไหน ลองตรองให้ดี ไม่ใช่เพียงของที่แขวนคล้องคอ แต่คือใจที่พอ เพียงเท่านั้นเอง