[Intro] [Soft piano, distant synth pad, faint reversed vocal texture] [Verse 1] W łazience pali się światło, choć cały dom już śpi. Na lustrze para jak zasłona, a za nią stoję ja i nikt. Patrzę na twarz po drugiej stronie, ona nie mruga, kiedy ja. Jakby znała wszystkie słowa, których nie umiałam dać. [Pre-Chorus] Dotykam szkła zimną dłonią, ona robi ten sam gest. I nagle wiem, że nie jest obca, tylko czekała tu na mnie. [Chorus] Dziewczyna z lustra woła mnie, nie głosem, ale drżeniem serca. Mówi: nie musisz już bać się tego, co wraca po ciemku. Dziewczyna z lustra zna mój ból, zna każdy ślad po dawnych dniach. I kiedy patrzę prosto w nią, widzę, że to ja. [Verse 2] Na półce stoi stary flakon, pachnie jak miniony rok. Przypomina mi wieczory, gdy udawałam cudzy spokój. W odpływie krąży kropla wody, jak mały księżyc bez swych gwiazd. A ja po raz pierwszy nie odchodzę, chociaż noc woła mnie na głos. [Pre-Chorus] Dotykam szkła zimną dłonią, ona robi ten sam gest. I nagle wiem, że nie jest cieniem, tylko prawdą, którą znam. [Chorus] Dziewczyna z lustra woła mnie, nie głosem, ale drżeniem serca. Mówi: nie musisz już bać się tego, co wraca po ciemku. Dziewczyna z lustra zna mój ból, zna każdy ślad po dawnych dniach. I kiedy patrzę prosto w nią, widzę, że to ja. [Instrumental Break] [Expressive piano, swelling analog synths, cinematic drums, distant layered vocals] [Final Chorus] Dziewczyna z lustra woła mnie, już nie z ukrycia, nie przez sen. Mówi: otwórz oczy, zobacz, ile siły mieszka w lęku. Dziewczyna z lustra daje znak, nie muszę dłużej znikać w tle. I kiedy pęka nocny strach, wracam do siebie. [Outro] [Soft piano, fading synth pad, quiet breath-like vocal echo] W lustrze gaśnie zimny blask, ale zostaje moja twarz. Już nie odwracam oczu. Już nie odwracam oczu.
0/500