MeoEdebiyat Şiir Blog - Sarıl Da Ağla

Sarılıp ağlamak isterdim sana, Yüzyıl yaşlandıktan sonra, hemen o önceki haline. Tutunup dallarına düşmemek için, Bir avuç erik arayan çocukluğundan adamlığını henüz çalmadan önce hayat. Kaçıp kurtarmak, kendinden kurtulmak henüz tanımdan önce, Yazmayı öğrendiğinden beri tüm dertleri kader defterine kendi minik parmaklarınla yazdıran... Çatlak bir ayna, En net hatıra. Bizde o garip ana, Son durak oysa. Sakin bir savaş, Sızan kan ruhumuzdan biz kokan o tezekli toprak! Kırgın bir öfke, Kendimize eko o isyan, o gariban, o çocuk, o adam, tümü tek bir yalan. Sarılıp ağlamak istiyorum hala sana, O kadar kısa ki ellerim, kollarım. Yüzyılımı anlatırım sonra!