Survivors Guilt

(Verse 1) In campis sanguineis, ubi cruentus bellum sonat, Milites cadunt, terra vibrat sub armis lorantum. Vestes rubeunt, gesta patrum obliviscimur, Nostri lacrimis, fides et gloria diluuntur. Ubi stetimus, nunc nuda osa videntur, Tot milia passi, nunc silentia sentent. Solem occultam nubbus, speramus in luce, Sed tenebrae nostri, corpus et animum pervadunt. (Chorus) Survivimus, sed animae pugnant in nocte, Vexilla nostra, in tenebris flammeant. Cum laude et honore, sed nuda veritate, Somnus in arena, pacem non invenimus. (Verse 2) In tenebris stant, ultimi equites, Signa nostra, cruentis laudis indices. Oculi in caelum, vocem ad astra mittimus, Cur nos, Domine, hanc poenam eligis? In ferrum versi, non sanguine satiati, Urget conscientia, mors nos separat. Vox silentium, clamat in auribus, Mortem amicis, vitam nobis relinquimus. (Bridge) Ecce cruor, ecce luctus, ecce mors imminet, In memoria, nostri finis incohet. Nos, qui superstites, portamus cicatrices, Testimonia belli, in corde gravem. (Chorus) Survivimus, sed animae pugnant in nocte, Vexilla nostra, in tenebris flammeant. Cum laude et honore, sed nuda veritate, Somnus in arena, pacem non invenimus. (Verse 3) Aera sonant, clangore ferrum, Nostri spiritus, in aether volant. Sed non gloria, sed poena sequitur, Cum cadaveribus, in perpetuum vagamur. Solem quaerimus, in tenebris latentem, Viam pacis, quam bellum abstulit. Nostros amicos, in visu manent, In aeternum, in silentio floreant. (Chorus) Survivimus, sed animae pugnant in nocte, Vexilla nostra, in tenebris flammeant. Cum laude et honore, sed nuda veritate, Somnus in arena, pacem non invenimus. (Outro) In campis quietis, umbrae pugnant, Mors et pax, in nocte discurrunt. Vox vento, nuda verba fundimus, Somnus in arena, pacem reddimus.