Jeśli jutro się rozpłynie, zostaw mi ten jeden ton. Niech ta noc już zawsze brzmi jak niedokończony song. Gdy poranek gaśnie w oknie, a na ustach zostaje ślad, nie pytajmy już o więcej, niech ta cisza trzyma nas. Między cieniem a oddechem płynie szept, co zna nas bez słów. Każdy krok jest zawieszeniem, każdy gest to cichy ruch. Zgaś światło. ... Niech zostanie tylko dźwięk i ciepły mrok. Jeśli wszystko się skończyło niech to będzie właśnie on. Nie mów nic… jeszcze chwilę. Niech ten dźwięk nas zamknie w sobie. Gdy znikniemy razem z ciszą, zostaniemy w jednym tonie.
