Μέχρι ν’ ανάψει του ’21 η φλόγα, είχαμε επαναστάσεις, μόνο πόνο, λόγια. Πάνω από εκατό, και είκοσι ακόμη, μα πάντα η λευτεριά κρυβότανε στη σκόνη. Στον δέκατο έκτο αιώνα, Μανιάτες και Κρητικοί, με Βενετούς και Ισπανούς, γενναίοι πολεμιστές τρανταχτοί. Στη Ναύπακτο, το '71, ήρθε των Τούρκων ο χαμός, ο στόλος τους έγινε απλώς μπουχός. Μα κι ο Διονύσιος, της Λάρισας ο Σοφός, το 1600 ξεσήκωσε λαό φτωχός και πικραμένος φως. Μα χάσαμε, και το ’09 ξανά, γι’ αυτό τον είπαν Σκυλόσοφο βαριά. Ύστερα στρέψαμε το βλέμμα στους Ρώσους, το ξανθό γένος, λύτρωση στους κόπους. Το ’70 τα Ορλοφικά ξεκίνησαν με ζήλο, η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή μας γέμισε ελπίδα.
