Ek kallaði í myrkri, enginn svarði mér nema djúp ok köld rödd, er bað um hjarta þitt. Ek gaf henni nafn mitt, blóð mitt, sál ok bein, en hún kom ei til baka aðeins hljóð mitt einn. -Refrain- Kom nær… hlýð mér… í hljóði býr minn harmr… Ver hjá mér… far eigi… nóttin tekr þik mjúkt… Nú geng ek við vatni, með strengjum bundinn hér, hver sál er mér gefin en engin er hún mér. Augun þín líta á mig, sem hennar eitt sinn gerð, og í hverju andvarpi deyr minn heimr á ný. -Refrain- Kom nær… hlýð mér… í hljóði býr minn harmr… Ver hjá mér… far eigi… nóttin tekr þik mjúkt… Í djúpi sefr minn draumr, í hljóði lifir böl, ok hver er mér fylgir hverfr í sama kvöl.
