[Intro: his voice and the guitar alone] [Verse 1] Nie musisz mówić, że wszystko w porządku, nie musisz uśmiechać się do mnie na siłę, ja też tak robię, od samego początku, i wiem, ile kosztuje taka jedna chwila. Nie mam różdżki ani mądrej rady, nie wiem, kiedy przejdzie, i nie będę zgadywał, ale mogę usiąść obok, bez żadnej parady, i zostać tak długo, jak będziesz mnie chciał. [Pre-Chorus] Bo cudotwórca rzadko się zjawia, a zwykle wystarczy ktoś, kto nie naprawi, ale wie. [Chorus] Podziel to na dwoje, połowę wezmę sam, nie zrobię, żeby przeszło, nie takie moce mam. Nie powiem: „będzie dobrze”, bo nie wiem i nie skłamię, ale wiem, że ci dziś źle, i tę połowę biorę na ramię. [Verse 2] Nie zapytam, co dalej, nie musisz mieć planu, mogę słuchać tej samej historii od rana, nie dam ci rady, bo rady nic nie dają, mogę z tobą pomilczeć, kiedy słowa ustają. Wiem, jak to jest, bo sam nigdy nie proszę, sam niosę wszystko i nikomu nie mówię, więc nie będę cię pytał, czemu ty nie prosisz, tylko usiądę. I będę. To wszystko, co umiem. [Pre-Chorus] Bo cudotwórca rzadko się zjawia, a zwykle wystarczy ktoś, kto nie naprawi, ale wie. [Chorus] Podziel to na dwoje, połowę wezmę sam, nie zrobię, żeby przeszło, nie takie moce mam. Nie powiem: „będzie dobrze”, bo nie wiem i nie skłamię, ale wiem, że ci dziś źle, i tę połowę biorę na ramię. [Bridge: only the guitar and his voice] Nie musisz dziękować, nie musisz się tłumaczyć, nie musisz do jutra być w lepszym humorze. Nie przeszło? To nie przeszło. Wciąż siedzę obok. Nie musisz już nic mówić. Posiedźmy jeszcze. Może. [Final Chorus: the strings rise, the soft choir joins] Podziel to na dwoje, połowę wezmę sam, nie zrobię, żeby przeszło, nie takie moce mam. Nie powiem: „będzie dobrze”, bo nie wiem i nie skłamię, ale wiem, że ci dziś źle, i tę połowę biorę na ramię. [Outro: his voice and the guitar, slow] Nie trzeba cudotwórcy. Wystarczy, że ktoś wie. A kiedy komuś będzie źle, podziel to z nim na dwoje. Podaj dalej. [Fade Out] [End]
