Danco sen paŝo antaŭen, ritmo sen sono Klinu vin malantaŭen — iam mi estis dentrado en la rado Paŝu antaŭen — nun mi estas nur la voĉo Kadrigu dekstren — mi estas frapo, kiu mirigas Ŝovu malpeze — kaj revenu al ekvilibro Centru vin mem Senmova infano de la malnova mondo, senviva virino de la nova mondo Forgesita malsukcesa patrino de hieraŭ, antaŭsigno de morgaŭa pereo Pasinta jaro, perdita en la tempo, nun vi aŭdos min Ne devus postuli teruran agon por esti aŭdita; Kaj jen vi denove silentigas duonon de la mondo... Filinoj, fratinoj kaj niaj patrinoj; Defendante demonajn agojn de niaj fratoj La kialo, ke ni neniam povas unuiĝi Estas imagita povo kaj ĝia senfina serĉado Fantomo, kun vera korpo Movado, kun vera celo Voĉo, pelata de kolero Tiuj vortoj estas la frapo, kiu mirigas vin Tiu mesaĝo, mi esperas, revenigas la ekvilibron Centru vin mem Filinoj, fratinoj kaj niaj patrinoj; Defendante demonajn agojn de niaj fratoj La kialo, ke ni neniam povas unuiĝi Estas imagita povo kaj ĝia senfina serĉado Mia antaŭa vesto, anstataŭigita per sinteza fadeno Mia maniero pensi, cedas al la turmento de la mondo Se ne singarde, mi falos viktimo de kontraŭfrapo Reiru en la cirklo — kaj ree ni estas en ekvilibro Jam ne ekzistas centro al kiu reveni Senmova infano de la malnova mondo, senviva virino de la nova mondo Forgesita malsukcesa patrino de hieraŭ, antaŭsigno de morgaŭa pereo Pasinta jaro, perdita en la tempo, nun vi aŭdos min Ne devus postuli teruran agon por esti aŭdita; Kaj jen vi denove silentigas duonon de la mondo... Filinoj, fratinoj kaj niaj patrinoj; Defendante demonajn agojn de niaj fratoj La kialo, ke ni neniam povas unuiĝi Estas imagita povo kaj ĝia senfina serĉado
