
Soldiers - Dakloos Talent
(Intro) Ze vragen: “Waar wonen jullie, soldiers?” Wij zeggen: “In beweging. Want marcheren? Niks.” Ons huis is geen adres. Home is betekenis geven aan gebrek aan woning als je alone… Karren too pull but no stability of stal Loos de daken zien. Van wachten een plein maken — vol pechverhalen. Wij brengen mensen samen onder viaducten. Praten. Onze systemen lek als een vergiet. If we dance we dance in the rain. And then the complaints. Hmmmmm… soldiers. What do we seek? Als men het vraagt, zoekt men misschien mee. Wij laten verlaten plekken weer vinden. Vullen daar elkaar. Ons grondgebied geen perceel maar verbinding waar wij zien. Stoeptegels worden stage and podium Stigma wordt steen. A rock on the bottom of our hearts again. (Pre-Chorus) Rugzak - set. Dak - behind. Jas - mind. Kou en kaart. Social workers, generaal én terreur Keep front of behind. Wij geven niet op - soldiers - zelfs als we niet kunnen staan, we will find. (Refrein) Dakloos talent. Locomotieven boven wind. Wij zijn niet verdwaald we do have children. We be kind. Geen slot op onze stem. No key door macht of geweld. Wij ondernemen - just as you. Geen verschil in het veld. Radicale overgave maar nooit ons vuur verloren. Bodies dead tired moe. Geesten wakker in de nacht geboren. Do we build? For ourselves? For something? We doen het allemaal. Om te hervormen. Om te bestijgen. Om te verkopen. Om te krijgen. Hypotheken zijn goedkoop? Hypothese left doors open. (Vers 2) Wij voelen anderen mijden. Verplaatsen zonder verdwijnen. Zorgend zonder zelf te wissen maar leren grenzen tekenen in gissen. One wrong turn and the job is done. Ze noemen het complex als gehandhaafd boetes tekst Bewustzijn zo groot you pull the trigger. Wij plassen in de goot. Onze taal gelaagd. Poetic — porn in one. Intentie? Bed! Brood! Wij nemen risico’s als adem. Niet roekeloos maar bang als de dood. Geen bijproduct van falen. Know our stories. Onze verhalen. Wij zijn toekomst in ontplooi. Geef dat. Dat is pleidooi. En give us a plee - beschaafd underneath. (Bridge) Geen straat die ons meet. Geen systeem dat ons definieert. Ons grondgebied is waar wij staan ook als onze stem even weigert. Wij zijn geen product. Not second hand. Not damaged goods. Wij delen perspectief. Kennis als kracht in beweging. Experience our roots. Collectief creatief. Niet aan de rand. Enkel crimineel of dief. Allen onder dak. Koud geworden? Misschien. En de enkeling van het groot geheel never gets it. Maar das leven, lief. And they stole ... My heart. My burden. My sight. My view. My point. Of you. (Laatste Refrein) Dakloos talent. Locomotieven boven wind. Wij zijn niet verdwaald we do have children. We be kind. Geen slot op onze stem. Geen sleutel van geweld. Wij ondernemen. Net als jij. Zelfde veld. Radicale overgave maar nooit manipulatie. Initiatief in vlees en bloed. Geen slachtoffer van locatie. (Outro) Not small. Geen grootste toespraak. No wall om te staan. Wij zijn de ruimte die blijft breken. Break with me. Geen capitulatie. Geen locatie die ons maakt. Maar gedeeld grondgebied? Zoals wij talen delen in dit lied. We burn like a roof. Stay. Close. And cherisch op top.

