Δύο κόσμοι μέσα μου συγκρούονται, γραμμές που ποτέ δεν συναντιούνται. Κι αν ψάξω να βρω ποιον δρόμο να πάρω, θα χαθώ σε σκιές που δεν τελειώνουν. Παράλληλες πραγματικότητες, σαν καθρέφτες που δεν σπάνε ποτέ. Αν ενώσω τις γραμμές ξανά, θα βρω το φως που κρύβεται βαθιά. Στα όνειρα μου χτίζω γέφυρες, μα ξυπνάω και χάνονται ξανά. Κι αν η αλήθεια είναι μια σκιά, τότε ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθώ; Παράλληλες πραγματικότητες, σαν καθρέφτες που δεν σπάνε ποτέ. Αν ενώσω τις γραμμές ξανά, θα βρω το φως που κρύβεται βαθιά. Ίσως να μην υπάρχει σύγκλιση, ίσως να ζούμε σε δύο ζωές. Μα αν ακούσεις τον ήχο ξανά, θα νιώσεις πως όλα γίνονται ένα.
