Στην καρδιά της γης, δύο φωνές ξυπνούν, σεισμός κι ηφαίστειο — ένα ίδιον μονοπάτι. Στις ζώνες των πλακών, εκεί όπου συναντιούνται, γεννιούνται κινήσεις που αλλάζουν τη γη και τη θάλασσα. Όταν οι πλάκες πλησιάζουνε, όταν η γη συμπιέζεται, η δύναμη μαζεύει, η τάση ξεσπάει και τραντάζεται. Κι αν απομακρύνονται, ανοίγει δρόμος και καινούριο μάγμα, κι αν κινούνται παράλληλα, τότε γλιστρά το στρώμα. Συστατικά μοιραία, ίδια αιτία στην αρχή, στην Αλπική πτύχωση, και στο μέσο του ωκεανού. Ισλανδία, Ιταλία, Ελλάδα παλεύουνε με τη φωτιά, μα η γη μας διδάσκει, μας δίνει και ζωή. Στην Ισλανδία η φωτιά αναβλύζει και βράζει, γεωθερμικά θαύματα, θερμοπίδακες που χορεύουνε. Στην Ιταλία στέκουν Αίτνα, Λίπαρι, Βεζούβιος, Στρόμπολι, και στην Ισλανδία η Χέκλα που αναπνέει από κάτω. Στις ζώνες που συναντιούνται Ευρασίας κι Αφρικής, η Ελλάδα τρέμει πιο κοντά, σε σύγκρουση αργή. Και κάθε μέρα μικρές δονήσεις σαν ψίθυρος στη θάλασσα, μα το τόξο των νησιών κρατάει την ιστορία της γης. Συστατικά μοιραία, ίδια αιτία στην αρχή, το τόξο των Ιονίων, Κρήτη, Ρόδος ζωγραφίζουν το χάρτη. Μέθανα, Μήλος, Νίσυρος, κι η Σαντορίνη που στέκει ψηλά, και οι θερμές πηγές — τόσες πολλές — δίνουν ζωή και γιατρειά. Περίπου επτακόσιες πηγές θερμές, και ογδόντα αναγνωρισμένες για θεραπεία, η γη μας δίνει πλούτο, και εμείς μαθαίνουμε να ζούμε μαζί της. Κάθε δεκαοκτώ μέρες ένας σεισμός γύρω στο πέντε Ρίχτερ, κάθε έξι χρόνια συναντάμε ένα επτά Ρίχτερ πιο σπάνιο. Ένας πιθανός μέγιστος ετήσιος σεισμός γύρω στο έξι κόμμα τρία Ρίχτερ, μα οι περισσότεροι τρέμονται κάτω από τη θάλασσα — και αυτό είναι τυχερό. Συστατικά μοιραία, ίδια αιτία στην αρχή, τεκτονικές πλάκες χορεύουν, σμίγουν, ξαναφύγουν. Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, η ιστορία γραμμένη σε πέτρα και σε νερό, αλλά μαθαίνουμε, προετοιμαζόμαστε, και κρατάμε ο ένας τον άλλον.
