อักโกธสูตรเหนือภูเขาแห่งความโกรธ [Intro] ในโลกที่เต็มไปด้วยคำร้อนแรง มีคนมากมายเดินตามอารมณ์ ปล่อยความโกรธเผาผลาญใจจนขื่นขม ลืมความสุขที่เคยมี แต่พระธรรมสอนให้เราหยุดมอง มองให้เห็นต้นเหตุแห่งทุกข์นี้ เพราะผู้ชนะคนอื่นอาจมีมากมาย แต่ผู้ชนะใจตนเองนั้นประเสริฐกว่าใคร [Verse 1] ความโกรธเหมือนภูเขายิ่งใหญ่ บดบังใจให้ทุกข์หม่นหมอง ยิ่งโกรธกลับไปไม่อาจปกป้อง ให้เรารอดพ้นจากทุกข์ภัย ถ้อยคำร้ายที่พัดเข้ามา เหมือนพายุโหมกระหน่ำใจ หากตอบกลับด้วยไฟแห่งอารมณ์ไป ก็ยิ่งเพิ่มเปลวไฟให้ลุกลาม [Pre-Chorus] หยุดสักนิดแล้วฟังหัวใจ ปล่อยสติเป็นดั่งแสงนำทาง ความสงบไม่ได้เกิดจากการเอาชนะใครบางคน แต่เกิดจากการไม่แพ้ใจตนเอง [Chorus] ขอเพียงใจเรานี้นิ่งได้ ปล่อยวางความโกรธที่ใครพัดมา ด้วยความสงบและปัญญา สร้างหนทางพ้นโกรธภัย ไม่ตอบโต้ด้วยไฟแห่งอารมณ์ ไม่จมอยู่ในความแค้นข้างใน ใช้เมตตาโอบกอดหัวใจ ให้ทุกข์สลายไปกับกาลเวลา [Verse 2] เมื่อโกรธเข้าครอบงำทั้งกายและใจ โลกทั้งใบกลายเป็นสีเทา แต่หากเราเลือกหยุดเพียงเบาเบา ใจเราก็จะพบความสงบใน คนประเสริฐไม่ใช่ผู้แข็งแรงที่สุด แต่คือผู้หยุดความรุนแรงได้ แม้ถูกกระทบจากคำพูดใด ก็ไม่ปล่อยใจให้ตกเป็นทาส [Verse 3] ท้าวสักกะเคยตรัสสอนไว้ แก่เหล่าเทพในสุธรรมาสภา ความไม่โกรธและไม่เบียดเบียนนั้นหนา คือคุณค่าของผู้มีธรรม ความโกรธเปรียบดังภูผาสูง คอยบดขยี้คนหลงผิดให้จมลง แต่ผู้มีสติและใจมั่นคง จะก้าวพ้นวงจรแห่งความทุกข์ได้ [Bridge] เรียนรู้จักให้อภัย ไม่ถือโทษใส่ใจใคร แม้โลกจะหมุนตามไป เราก็จะยังสงบสุขในใจ หากมีใครส่งความโกรธมา อย่าส่งคืนกลับไปดังเดิม จงส่งกลับด้วยความเมตตาเพิ่มเติม ให้โลกงดงามขึ้นอีกสักครั้ง [Chorus] ขอเพียงใจเรานี้นิ่งได้ ปล่อยวางความโกรธที่ใครพัดมา ด้วยความสงบและปัญญา สร้างหนทางพ้นโกรธภัย ไม่ตอบโต้ด้วยไฟแห่งอารมณ์ ไม่จมอยู่ในความแค้นข้างใน ใช้เมตตาโอบกอดหัวใจ ให้ทุกข์สลายไปกับกาลเวลา [Outro] ขอเพียงไม่โกรธไม่ตอบใครกลับ ทุกข์ทั้งนั้นจะมลาย เหลือเพียงความสงบผ่องใส อยู่ในใจตราบนานเท่านาน เหนือภูเขาแห่งความโกรธ ยังมีฟ้าแห่งเมตตารออยู่ และผู้ที่ก้าวข้ามมันได้ คือผู้ชนะที่แท้จริง...
