Adem in, wordt weer vrij

Je was er toen de grond wegzakte Je dekte me toe, je hield me warm Jij haalde de scherpe randen weg Ik viel in slaap in jouw arm We pasten perfect bij elkaar Dat was oprecht en nodig toen Jij gaf de rust die ik zocht En deed wat niemand kon doen Jouw zachtheid was als een deken Liefdevol, maar steeds zwaarder op mij Ik raakte mijn scherpte aan jou kwijt En de dagen gleden voorbij Loslaten trekt door pezen en spieren Een brandend vuur dat me verscheurt Een zware dreun die blijft bonken in mijn hoofd Als een leegte die om ons treurt Pijn tot diep in het merg van mijn botten Een koude storm die door me raast Ik moet nu verder, zonder jou Ook al slaat het me van de kaart Mijn dagen zijn één grote waas De uren glippen door mijn hand Ik ben zo moe, de mist hangt zwaar, Verdwaald in niemandsland Nu sta ik op een kille vloer Zonder jouw trouwe omhelzing om me heen Het kost me alles wat ik heb Maar deze stap zet ik alleen Het is het afscheid na de rust Verdriet dat dwars door me snijdt We hebben elkaar gedragen, zolang het kon Maar het is tijd voor een nieuwe tijd Loslaten trekt door pezen en spieren Een brandend vuur dat me verscheurt Een zware dreun die blijft bonken in mijn hoofd Als een leegte die om ons treurt Pijn tot diep in het merg van mijn botten Een koude storm die door me raast Ik moet nu verder, zonder jou Ook al slaat het me van de kaart Dit is het gevecht in mijn eigen lijf De pijn die door de stilte snijdt Maar ik weiger dat ik nog langer buig Voor deze liefdevolle afhankelijkheid Ik kies voor de waarheid, rauw en echt Ik wil weer voelen dat ik leef!! Vaarwel, trouwe redder van weleer Jou opplakken, het was de laatste keer. Je was geen mens, je was mijn pantser Maar nu doof ik je uit Ik trek de pleister van de huid, Adem in, word weer vrij Fentanyl, het is voorbij.