[Start: เสียงโหวตแว่วมาตามลม ตามด้วยเสียงพิณลายเซิ้งช้าๆ อารมณ์แห้งแล้ง] [เกริ่น / ร้องนำ (ทำนองขับร้องเพื่อชีวิตอีสาน)] แนมเบิ่งฟ้า... ดินอีสานมันแห้งแก๋ง แดดหน้าแล้ง... แผดเผาใจจนไหวหวั่น ข้าวในเล้าเบิดเกลี้ยง... ต้องจำใจห่างบ้านกัน รวมวัวควายร้อยพัน... ออกเดินทางสู่เมืองล่าง [ท่อนร้อง / ลำเดิน (ปรับจังหวะเป็นสามช่า/ลำเพลิน สนุกเร้าใจ)] (โอ้ละน้อ... นายฮ้อยเอย...) สะพายถุงไถ่ คาดสะเอวด้วยผ้าขะม้า หมวกกุดก้านใบหนา ขี่ม้านำหน้าทัพควาย บ่ใช่คนรวยเงินทอง แต่ร่ำรวยศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย สัจจะวาจามีให้ พาคนข้ามกายผ่านความตาย...ในป่าดง [ท่อนลำ (ใส่ทำนองหมอลำอีสานแท้ๆ สปีดเร็วขยับจังหวะ)] ฟังเด้อท่าน ฟังเรื่องลือชาย นายฮ้อยต้อนควาย ข้ามภูข้ามป่า มีทั้งคาถา มีทั้งหยูกยา เสือร้ายขวางหน้า ก็บ่เคยยำเกรง ดงพญาไฟ.. แสนโหดร้ายวังเวง แต่ใจนายฮ้อยนักเลง.. สู้เพื่อปากท้อง..ของคนอีสาน! [ท่อน Hook (ทำนองดนตรีทรงพลัง ปลุกใจ)] นี่คือวิญญาณแห่งที่ราบสูง! พัดพาลูกฝูง ฝ่าแดดร้อน ลมแรง จากผืนดินที่มันคราบแล้ง สู่ความหวังอันยิ่งใหญ่ ไม่ใช่แค่เพียงอาชีพ.. แต่คือลมหายใจ "นายฮ้อย" ผู้ไม่ยอมแพ้ใคร.. ฝากตำนานไว้..คู่แผ่นดินไทย..อีสานบ้านเฮา! [End: เสียงแคนและพิณประสานกันอย่างทรงพลัง ก่อนจะค่อยๆ เฟดลงช้าๆ]
